Over dit gebied

Bron: Provincie Utrecht

Vele waaien op een rij

Langs de zomerdijk liggen meer dan vijftien waaien. Waaien zijn restanten van oude dijkdoorbraken van de voormalige Zuiderzee. Met een flinke storm werd door de kracht van het water grote hoeveelheden zand en klei weggespoeld.

Hierdoor ontstonden achter de dijk grote gaten die zich vulden met water. Zodra de storm weer was gaan liggen bouwde men de dijk weer op, met een boog om het gat. Met het afsluiten van de Zuiderzee in 1932 is een einde gekomen aan deze dijkdoorbraken. 

Schoon water

Nu is het water zoet en hebben zich fraaie rietkragen ontwikkeld. Dit is voor de kiekendief een prima plek om te broeden. Door de goede kwaliteit van het water gedijen vissoorten als vetje, kleine en grote modderkruiper, bittervoorn hier prima. In 2009 zijn de waaien uitgebaggerd om de vistand nog verder te verbeteren door meer en schoner water.

Boeren beheren het weidevogelland

Met dertig boeren beheert Natuurmonumenten het weidevogelreservaat in De Noordpolder. Zij houden bij het bewerken van de grond rekening met het broedseizoen van de weidevogels. Zo maaien zij laat in het seizoen en beweiden ze het terrein pas na 1 mei met schapen of jongvee.

Natuurmonumenten verrijkt de weidegronden met strorijke stalmest van boeren uit de omgeving. Mest bevordert het bodemleven (wormen) en zorgt voor variatie in het gras. Kruiden trekken insecten aan, die op hun beurt weer voedsel zijn voor jonge weidevogels.

Dit beheer heeft al veel succes opgeleverd. In 2008 vestigden zich in het reservaat 165 grutto’s, 120 kieviten, 30 tureluurs en ook de watersnip broedt er weer sinds lange tijd. Het aantal vogels is de laatste jaren enorm toegenomen, sinds de jaren ’70 zelfs verdrievoudigd.

De grutto, echte Hollandse glorie

Met zijn kastanjebruine borst, lange oranje snavel en lange poten is de grutto een van onze meest geliefde weidevogels. Hij houdt van vochtige, bijna natte, niet al te intensief beheerde graslanden. Al jaren neemt het aantal grutto’s in Nederland af door het verdwijnen van dit type grasland. Eemland is een van de weinige plekken waar het aantal broedparen nog toeneemt. Dit komt mede door de goede samenwerking tussen boeren en Natuurmonumenten.

Balts van de grutto

In het voorjaar hoor je de baltsroep van het mannetje. Hoog in de lucht roept hij zijn eigen naam, grw-ie-to-grw-ie-to. Het nest maken ze in het dichte gras; in een kuiltje leggen ze meestal vier eitjes. Na een maand kunnen de jongen vliegen. Tot die tijd houden ze zich graag verscholen in het hogere gras. In het najaar trekken de jongen mee met de ouders naar het westen van Afrika. Om het volgende voorjaar weer terug te komen in de Eempolder.