‘Voor de natuur valt er zeker wat te kiezen’
Gepost op 16 mei 2010
We hebben het idee dat het wel goed gaat met de natuur. Niets is minder waar, zegt Cees Veerman, voorzitter van Natuurmonumenten. Voortdurend verdwijnen er planten en dieren uit ons leven. Veerman roept daarom op om op 9 juni met je groene hart te stemmen. ‘Als het om de natuur gaat, valt er zeker wat te kiezen.
Waarom roept Natuurmonumenten op om met je groene hart te stemmen?
“We zijn een vereniging die zich op verschillende manieren inzet voor de bescherming van natuur. Bijvoorbeeld door te proberen mensen bewust te maken van het belang van natuur. Niet alleen voor planten en dieren, ook voor ons mensen. Wij mensen zijn onderdeel van de natuur. We hebben de akelige neiging om daaraan voorbij te gaan. Maar natuur is integraal onderdeel van ons eigen bestaan. Je ziet dat terug in de klimaatcrisis. Wij veroorzaken de opwarming. En we krijgen te maken met de gevolgen. Dat laat zien dat er een onverbrekelijke samenhang is tussen ons en de natuur. Daarnaast vind ik dat we een morele plicht hebben om datgene dat van grote waarde is te behouden. En natuur is van grote waarde voor ons: natuur laat ons genieten, verwonderen, tot rust komen. Daar moet je zuinig op zijn. De boodschap is: zorgen voor de natuur is zorgen voor onszelf.”
Gaat het dan niet goed met de natuur in ons land?
“Het idee is dat het best goed gaat. Maar als je goed om je heen kijkt, is dat niet zo. Er verdwijnen veel planten en dieren. En dat gaat met een snelheid, die bijna adembenemend is. Zeer verontrustend. Door het intensieve gebruik van weidegrond gaat het bijvoorbeeld ronduit slecht met weidevogels. We horen het prachtige gekwinkeleer van de leeuwerik en het karakteristieke geluid van de wulp bijna niet meer. Op den duur heeft dat gevolgen voor ons eigen bestaan. We hebben in deze tijd waarin we opgejaagd worden, de natuur meer dan ooit nodig om te ontstressen. Als je alleen al ziet hoeveel jonge mensen arbeidsongeschikt worden, merendeels vanwege psychische problemen. We hebben het dan over jonge mensen die het bestaan niet meer aan kunnen. Herstel van het contact met natuur is zó belangrijk. De verwondering over wat je ziet en hoort, is een grote bron van levenskracht.”
Wat is er nodig om dat contact te herstellen?
“Dat is niet zo eenvoudig. Het begint bij opvoeding en onderwijs. Daar moeten kinderen aangereikt krijgen welke plek natuur in het grote geheel heeft. Het gaat om wat we vroeger ‘kennis der natuur’ noemden. Naar buiten, een kuiltje graven, bladeren wegschuiven of een verrekijker pakken en leren zien wat er om ons heen allemaal leeft. Kinderen vinden dat geweldig leuk. Daar moet je de basis leggen.”
Kunnen we zelf een bijdrage leveren?
“Je moet je bewust zijn van wat je doet. En je afvragen of dat vol te houden is als iedereen het doet. Is het antwoord nee, dan ben niet je niet verantwoord bezig. Er is een kloof tussen landbouw en natuur ontstaan. Daar zijn wij allemaal voor verantwoordelijk, niet alleen de landbouw. We profiteren met z’n allen van de kiloknallers. Eieren zijn nog net zo duur als zestig jaar geleden. Daar hebben we allemaal van geprofiteerd, behalve de kip. Die heeft de prijs betaald. Met andere woorden, via de producten die we kopen kunnen we een bijdrage leveren aan een betere toekomst. En dat doen we ook door op 9 juni met ons groene hart te stemmen.”
Maakt het voor de natuur dan wat uit op welke partij we stemmen? Ze zeggen toch allemaal dat ze het beste met de natuur voor hebben?
“Het maakt zeker uit. Kijk maar eens naar wat er beloofd wordt en wat daarvan wordt waargemaakt. Een belangrijke opgave is dat we komen tot een nieuwe harmonie in het landelijk gebied tussen landbouw en natuur. Ik ben wat dat betreft nogal teleurgesteld in mijn eigen partij, het CDA. Dat is bij uitstek de partij die zich hiervoor zou moeten inzetten. Maar in plaats van te zoeken naar oplossingen zie ik een verscherping van de tegenstellingen. Dat is bijvoorbeeld een onderwerp waar je verschillen ziet bij de partijen. Als het om de natuur gaat, valt er dus zeker wat te kiezen.”
natuurbehoud | nr. 2 | zomer 2010
