Beekbergerwoud

Ooit was dit het laatste oerbos van Nederland.

Enkele jaren geleden begon Natuurmonumenten met het herstel van dit gebied vlakbij Apeldoorn. Inmiddels is het Beekbergerwoud weer een gevarieerd natuurgebied waar het heerlijk wandelen is.

Zo’n achtduizend jaar bleef het Beekbergerwoud ongeschonden. Totdat in 1871 tot de laatste boom werd geveld. Er kwamen weilanden en akkers voor in de plaats. Enkele jaren geleden begon Natuurmonumenten aan het herstel van dit bijzondere gebied. En inmiddels krijgt het natuurgebied alweer aardig gestalte. Op de moerassige gedeelten is een heel mooi vlonderpad aangelegd. Zo kunt u het unieke karakter van het Beekbergerwoud goed ervaren. 

Imposante eiken

In het oude woud stonden imposante eiken, met klimop begroeide zwarte elzen, essen en beuken. Roerdomp, raaf, wielewaal, ijsvogel en goudvink behoorden tot de vaste kostgangers. Onder de bomen groeiden prachtige planten zoals gele dovenetel, slanke sleutelbloem en witte rapunzel. Op open zompige plekken overheersten boswederik, waterviolier en bronmos. "De plantengroei is er zo weelderig als nergens anders in ons geheele land", staat in het Aardrijkskundig Woordenboek der Nederlanden uit 1840.

Sprookjesachtige wildernis

Die sprookjesachtige wildernis brengt Natuurmonumenten nu terug. De omstandigheden voor unieke natuur zijn nog altijd aanwezig. Er welt op een aantal plaatsen kraakhelder, voedselarm water uit de bodem op. En nog steeds is een aantal zeldzame planten uit het voormalige moerasbos aanwezig. Natuurmonumenten maakt hier dankbaar gebruik van. Nu het gras op de weilanden is geploegd, kunnen zaden van oorspronkelijke bomen en planten weer ontkiemen.

 

Verbinding met IJsseldelta

Greppels en sloten zijn dichtgegooid, zodat het schone welwater in het gebied blijft staan. Laagtes en heuveltjes worden teruggebracht. Op een aantal bulten zijn al zoete kers, zomereik, haagbeuk en winterlinde geplant. Het nieuwe Beekbergerwoud is een aanwinst voor de Nederlandse natuur. Aardige bijkomstigheid: dit nieuwe natuurgebied wordt weer die onmisbare schakel die de Veluwe als vanouds met de IJsseldelta verbindt. Straks kunnen planten, zoogdieren, vogels, reptielen en amfibieën zich beter over grote afstand verplaatsen.