De Zandkuil

Tussen Oudeschild en Den Burg ligt de Hoge Berg, het hoogste puntje van Texel. De Zandkuil ligt op een helling van de Hoge Berg. Het natuurgebied is ontstaan in de ijstijd en ligt 15 meter boven NAP. Vanaf de Hoge Berg heeft u een prachtig uitzicht over het hele eiland. Veel fietstochten lopen langs dit uitkijkpunt. En ook de wandelroute Noordkaap Texel leidt u hier naar toe.

Bron: natuurinformatie.nl

Bron: delieuw.nl

Tuunwoallen 

Rondom de Hoge Berg liggen de tuunwoallen (tuinwallen); walletjes opgebouwd uit plaggen. Tuunwoallen zijn op elkaar gestapelde graszoden die dienen als landafscheiding. Ze zijn cultuurhistorisch en ecologisch van grote waarde. Daarom heeft Natuurmonumenten de tuinwallen hersteld waar ze verdwenen waren.
 

Zandkuil: uniek insectenreservaat

Bij De Zandkuil groeien het grasklokje, de vlasleeuwenbek en kleine ratelaar. Deze bloemenrijkdom trekt vlinders en libellen aan. De Zandkuil is het enige Nederlandse insectenreservaat. In de oude leemgroeve groeien heideachtige struiken. En op de zandige hellingen ziet u in de zomer graafbijen en -wespen in hun ondergrondse gangenstelsel verdwijnen.
 

Fotograaf: L. Delderfield

Bron: Natuurmonumenten

Texels schaap, kievit en patrijs

De schapenboeten (zie foto hieronder) op De Zandkuil zijn in bedrijf als stal voor het Texelse schaap. De boeten staan vanwege de overheersende wind met de schuine achterkant naar het zuidwesten gericht. 

Op het grasland leven weidevogels als graspieper en kievit. Ook de patrijs scharrelt er graag rond. Zijn jongen zijn dol op de insecten die hier in het voorjaar krioelen. In de lager gelegen drinkpoelen planten amfibieën zich voort. 
 

Wat zijn schapenboeten?

Op het 'oude land' van Texel komen schapenboeten voor. Aangezien de weiden van de schapenboeren voor de ruilverkaveling zeer verspreid en dus ver van huis lagen, bouwde men schapenboeten. Deze boeten worden niet als schaapskooi gebruikt, maar dienen alleen voor de opslag van hooi en kleine werktuigen.

Vrijwel alle schapenboeten staan met de platte kant (en de toegangsdeur) naar het noordoosten, omdat de wind op Texel voornamelijk uit het zuidwesten waait.

Fotograaf: L. Delderfield

Bron: Natuurmonumenten