Eén voor twaalf voor het korhoen

Eind dit jaar houdt de financiering op van speciale maatregelen om de populatie korhoenders op de Sallandse Heuvelrug. En dan kunnen we toekijken hoe de laatste wilde korhoenders uit ons land verdwijnen, zegt beheerder Agnes Kleinsmit.
Ze vindt dat rijk en provincie hun verantwoordelijkheid niet nemen. ‘En dat in het Jaar van de Biodiversiteit.’ Nadat het aantal korhanen enkele jaren rond de twaalf schommelde, zijn er dit jaar nog maar zeven geteld. Een dieptepunt.

Is het terecht dat er geen geld meer in de redding van korhoenders wordt gestoken?
Er is al jaren achtereen heel veel geld in het project gestoken zonder duidelijke vooruitgang in het aantal Korhoenders. Eindeloos doorgaan is dan ook zinloos te meer daar bekend is dat geisoleerde populaties op termijn geen overlevingskans hebben. Men zal een tijdpad en einddoelen moeten formuleren en aan het eind van het tijdpad conclusies moeten trekken en daarnaar handelen. tot nu toe is dat niet gebeurd. Overigens is men naar mijn mening al jaren verkeerd bezig: korhoen kuikens leven vooral van insecten die in een droog eenzijdig heideveld niet of onvoldoende aanwezig zijn. Het lijkt zeer gewenst om in de heide ook schrale, bloemrijke, graanakkers en evt. boekweitakkers, die plaats bieden aan erg veel insecten, aan te leggen, naast bescherming biedende braamstruwelen en eventueel drinkplaatsen. met vriendelijke groet Gerard Dutmer
Het lijkt mij duidelijk dat de 'wilde' natuur zichzelf vormt en niet door mensenhanden eindeloos gemaakt of in leven gehouden kan worden. Dit is ook het geval met de korhoenders, hoe moeilijk het (voor allen die zich zo hebben ingezet) ook is om dit los te laten, het geld kunnen we niet eindeloos in dit soort projecten blijven pompen. Onze natuur wordt veel te zwaar 'belast' omdat we alles willen zien en overal toegang willen hebben, dat kan in geen enkel gebied waar korhoenders leven. De natuur op de Sallandse Heuvelrug is er in ieder geval mooier mee geworden.