Gewekt door de bosuil...

Blijkbaar onvermoeibaar klinkt zijn geluid de hele nacht door. Hij nachtactief en ik dagactief, we vinden elkaar in de wisseling van dag en nacht. De een gaat slapen de ander aan het werk en andersom. Bosuil en mens, maar ik vraag mij af of hij met het geluid dat wij produceren net zo blij is als ik met het zijne.

Bosuilen worden 35 tot 40 centimeter groot met een spanwijdte tot bijna 100 cm. Ze komen algemeen voor in bossen, parken en tuinen. Meestal jagen ze 's nachts. De kleur van de bosuil varieert van bruin tot grijs. Ze zijn gestreept, hebben zwarte ogen, een enigszins gedrongen vorm zonder de mooie oorpluimen van bijvoorbeeld oehoe en ransuil. 

Bosuilen zijn standvogels, dat wil zeggen dat ze niet wegtrekken zoals de trekvogels dat doen. Een ander verschil met de meeste andere uilen is dat de bosuil jaagt vanaf een post of zitplaats in plaats van er achteraan te vliegen. Deze uil is een echte nachtuil, maar ook daarin zitten grote verschillen met andere uilensoorten. De velduil bijvoorbeeld dagactief en de ransuil is meer van de schemering. Toch zijn ze soms ook overdag te zien als ze geplaagd worden in hun slaap door vogels, eekhoorns of marters die hen proberen te verjagen. 

De roep van de bosuil is een lang bibberend ’hoeoeoe, hoe hoe hoe, hoeoeoeoe’. Je komt ze tegen of beter je kan ze horen in oud loofbos, half-open boslandschap en parken. Het menu van de bosuil bestaat uit vogels, zoogdieren, amfibieën, insecten.