Prenten
Gepost op 10 maart 2011 door Claudia van den...
Bron: Natuurmonumenten
Gisteren zag ik op de grond in de modder diverse prenten; van herten, reeën, maar ook twee prenten van een das. En dat is gelijk hetgeen wat ik zo mooi vind aan prenten. Prenten verraden de aanwezigheid van bepaalde dieren, terwijl het heel goed mogelijk is dat je die dieren misschien wel nooit te zien zult krijgen. Aan een kant vind ik dat natuurlijk heel jammer, aan de andere kant blijft er wel een gezonde spanning, een verwachtingsvolle spanning bestaan met altijd die hoop op een ontmoeting. Soms kan zo'n ontmoeting heel onverwachts plaatsvinden. Zoals mijn man en mij overkwam tijdens een vakantie in zuid Frankrijk.
Bij het invallen van de avond besloten we nog een ommetje te gaan maken. We liepen over een klein smal pad, tussen wat velden en bosschages door, toen we opeens op een meter afstand een grote zwart/wit gestreepte kop door de bosjes zagen steken. Het dier keek eerst naar links en toen naar rechts, alsof hij dit op school tijdens verkeersles had geleerd, en wilde net oversteken, toen hij zich blijkbaar bedacht.
Hij keek weer naar rechts, waar wij als aan de grond genageld stonden en besefte toen pas dat dat wat hij zag, daar normaal niet was. Hij keek ons nogmaals recht aan met een verwarde uitdrukking en besloot toen de benen te nemen. Zo snel als ik kon, rende ik naar de plek in de heg waar hij was verdwenen, om nog net te zien hoe dit magnifieke dier uit zicht verdween. Wauw! .... Een das! En niet zomaar eentje! Nee een geweldig groot en mooi exemplaar, welke op niet minder dan een meter voor onze neus had gestaan. We konden het bijna niet geloven. Het was dan ook meer de onwaarschijnlijkheid van deze ontmoeting die ons overrompelde, dan de werkelijke ontmoeting zelf.
Dassenprenten heb ik in dit gebied nog nooit gezien, of ze zijn me nooit eerder opgevallen. Wat mij haast onmogelijk lijkt. Ten eerste omdat ik altijd aan het speuren ben naar sporen en prenten en ten tweede omdat de prent van een das heel karakteristiek en herkenbaar is en nauwelijks te verwarren met de prent van een ander dier!
Ik ken wel een dassenburcht hier verderop en aangezien het leefgebied van een das heel groot is en het feit dat een das op een afstand van vier kilometer nog naar voedsel zoekt, is de kans groot dat het de prenten waren van een van de dassen uit die burcht.
Bron: Natuurmonumenten
Gisteren had ik geluk. Eergisteren had het geregend, de paden waren hierdoor omgetoverd in modderpoelen. En 's nachts had het gevroren, waardoor alle prenten tijdelijk gevangen zaten in de bevroren modder, de aanwezigheid prijsgevend van vele dieren, waaronder die ene das.
