Voorsterbos

Het Voorsterbos werd in 1944 aangeplant op de voormalige Zuiderzeebodem. Daarmee is het een van de oudste bossen in Flevoland. Het bos werd aangeplant in een deel van de polder dat te nat was voor de landbouw. De bodem bestaat hier namelijk uit zand en keileem, waardoor regenwater moeilijk wegzakt.
 
De bosbouwers hadden destijds geen ervaring met zo'n bodem en besloten daarom allerlei verschillende soorten bomen te planten. Hierdoor ontstond in korte tijd een heel gevarieerd bos.
 

Soortenrijkdom

Door het dichte bladerdak en de dikke boomstammen lijkt het alsof het Voorsterbos er al eeuwen staat. De rijke bodem zorgt ervoor dat het bos enorm snel groeit.

Doordat er veel verschillende loof- en naaldbomen staan, broeden er zo'n zestig soorten vogels. De zeldzame kleine bonte specht, nachtegaal en wielewaal bijvoorbeeld, maar ook roofvogels als wespendief en sperwer.

Ook andere diersoorten zoals reeën, boommarters en kleine dieren als kikkers, padden en salamanders kom je hier tegen. En rond de schemering kun je vleermuizen zien vliegen.
 

Fotograaf: Mark Zekhuis

Bron: Saxifraga

 
Kraggenburgerveld

Op het Kraggenburgerveld grazen koeien om te voorkomen dat het dichtgroeit met riet. Hierdoor heeft de rietorchis zich in het gebied kunnen vestigen. In en langs de gegraven poelen is in de zomer de moerassprinkhaan te horen, een bijzondere soort voor de Noordoostpolder.
  
 
 

Dennenzaadtuin

De Dennenzaadtuin is in 1972 aangelegd met als doel zaden te oogsten voor snelgroeiende dennen. Dat heeft altijd goed gefunctioneerd, want door de vruchtbare bodem was de oogst uitstekend. Voor 1 kilo dennenzaad werd 70 kilo aan kegels geplukt, in totaal goed voor 122.000 zaden. Nadat Natuurmonumenten in 1997 het beheer overnam, zijn er geen zaden meer geoogst. De tuin heeft nu een historische betekenis. De rode route doorkruist het hele gebied.