Winterrust onder een witte sluier
Gepost op 30 januari 2012 door Sigrun Lobst
Bron: Natuurmonumenten
Vandaag springen de vrolijke kleuren van het bouwbord er bijzonder mooi uit. Sneeuwgrijze lucht en een sneeuwwitte sluier over de hele speelnatuur. Door het grijs schuift het stenen kroontje op de grote berg in geheimzinnige verten. Het water, anders bijna net zo leemkleurig als de heuvel, ligt er nu donker bij naast het wit. De zacht golvende loop van de oeverlijnen is nu bijzonder goed zichtbaar. Ook de stenen, stammen en buizen met hun donkere zij- en binnenkanten steken duidelijk af van het wit en trekken zo de aandacht.
 Bron: Natuurmonumenten | De donkerste streepjes in de sneeuw blijken de nog net geplaatste eikenstammen te zijn. Daarin verstopt zitten de waterleiding en kranen, waar straks dorstig gespeelde kinderen even kunnen bijtanken. De wilgenstekjes op de wallen van het doolhof lijken wel kaarsjes op en suikerwitte verjaardagstaart. De leukste vondst is wel een spoor van opengebroken aarde die de mol, of wie anders (?), helemaal boven op de heuvel heeft getrokken. Net voorbij het kroontje. Die onbekende bewon(st)er houdt blijkbaar van het goede uitzicht. |
Vandaag lopen we over het terrein met oog voor de risico's en de veiligheid. Bert en Peter, twee van de vrijwilligers van de speelnatuur, hebben de opgave op zich genomen om de risicoanalyse voor de speelaanleidingen en de inrichtingselementen te maken.
Na een bezoek aan de speeldernis in Rotterdam en een algemene inleiding in de materie gaan we nu buiten kijken. Voor alle elementen in het terrein die volgens de wet geen speeltoestellen zijn, gaan we beoordelen wat de risico's zijn. Allereerst zullen we afstemmen wat wij een aanvaardbaar risico vinden in onze speelnatuur. Dit heeft onder andere te maken met de aanwezigheid van toezicht, EHBO en de context van het terrein. Vinden we onaanvaardbare risico's, dan zullen we maatregelen bedenken en (laten) uitvoeren om deze risico's te verkleinen. Voor de uitvoering van de analyse maken we gebruik van een format, die ik ooit voor de speeldernis heb ontwikkeld en die ondertussen door de jaren heen geëvalueerd is.
 Bron: Natuurmonumenten |  Bron: Natuurmonumenten |
In april, als de werkzaamheden in de speelnatuur afgerond zijn, zal een totale veiligheidscheck worden gedaan door de TUV Benelux, een van de aangewezen keurinstanties in Nederland. Dan worden eventuele als speeltoestel in aanmerking komende objecten gecertificeerd en laten we onze risicoanalyse goedkeuren.
Tot die tijd is nog heel wat werk te doen... Eenmaal weer binnen gaan we met het eerste object beginnen: de tunnelbuizen in het kruip-door-sluip-door-gebergte. Het begin is moeizaam, we moeten leren omgaan met de begrippen en het beoordelingsschema. Waarschijnlijkheid, afwendbaarheid, ernstgraad van het mogelijke letsel en blootstelling zijn de vier factoren die we moeten matchen. Daarbij gaat het over risico's tijdens het gewone spel, tijdens oneigenlijk gebruik, door weersomstandigheden, vandalisme, wisselwerking met de omgeving etc. De vraag die we ons daarbij stellen is elke keer: 'Wat als...?' De combinatie van een ervaren onderwijzer, iemand geschoold door werk in het bedrijfsleven en een speeltuincoördinator levert heel wat antwoorden op deze vraag op! Wat bijvoorbeeld als: de kinderen bij beide ingangen van de buis een dam gaan maken, het vervolgens regent en er water in de buis blijft staan? We moeten wel opletten dat we niet de allergekste dingen bedenken! |  Bron: Natuurmonumenten |
- Wilt u hierop reageren? Log dan eerst in of maak een Natuurmonumenten account aan.
