Zuid Limburg
Het landschap van Zuid Limburg is een zeer divers landschap waarin een grote verscheidenheid aan planten en dieren te vinden is. Op korte afstand is er een grote afwisseling tussen de weidse, open plateaus en de intieme, besloten dalen.
Daardoor staat het gebied ook bekend om haar heuvelachtige landschap, in het bijzonder het zuidelijke Heuvelland.
Nationaal Landschap
Het landschap van Zuid-Limburg is één van de twintig landschappen die in 2004 door het Rijk in de Nota Ruimte zijn aangewezen als Nationaal Landschap. Elk van die landschappen heeft een unieke combinatie van cultuurhistorische en natuurlijke elementen en samen vertellen ze daarmee het verhaal van het Nederlandse landschap.Het Nationaal Landschap Zuid-Limburg omvat het gehele zuidelijke deel van Limburg tot en met Susteren, maar met uitzondering van de stedelijke gebieden Sittard-Geleen, Maastricht en Parkstad.
In dit prachtige Nationaal Landschap beheert Natuurmonumenten een aantal parels van natuurgebieden. Kijk maar eens verder op deze site.
De specifieke kernkwaliteiten van Zuid-Limburg zijn:
- het reliëf
- het groene karakter
- de schaalcontrasten; van zeer open (plateaus) naar besloten (hellingen en beekdalen)
- de kenmerkende en gebiedseigen cultuurhistorische elementen.
Omdat het gebied al 300.000 jaar onafgebroken bewoond is, bezit het een grote dichtheid aan cultuurhistorische waarden. Veel van de landschappelijke waarden komen nog in een oorspronkelijke, betekenisvolle samenhang voor. Die betekenisvolle samenhang tussen ondergrond, natuur en cultuurhistorie wordt in het Provinciaal Omgevingsplan Limburg (POL) bestempeld als de belangrijkste kernkwaliteit.
Identiteit
Kenmerk van een nationaal landschap is dat het een eigen identiteit heeft. Holle wegen, plateaus, steile hellingen en vakwerkboerderijen – dat kan in Nederland alleen maar Zuid-Limburg zijn. Ook graften, kapelletjes, hoogstamboomgaarden en kruisbeelden zijn typisch voor het gebied. Water, vruchtbare löss, silex, kalksteen en het reliëf zijn lange tijd bepalend geweest voor de menselijke bewoning. Het cultuurhistorisch erfgoed is uitzonderlijk gaaf en gevarieerd. Nationaal Landschap Zuid-Limburg is een rivierterrassen landschap, doorsneden door diep ingesneden dalen, waarbij de rotsachtige ondergrond dagzoomt in de steile dalhellingen. Waar de ondergrond ondoorlatend is ontspringen bronnen die vervolgens als bronbeekjes afwateren op de Geul, de Gulp, de Geleenbeek en de Maas. Deze landschappelijke opbouw geeft over een korte afstand een grote afwisseling tussen de weidse, open plateaus en de intieme, besloten dalen.
Vanwege de aanwezigheid van silex (vuursteen) en de vruchtbare grondsoort löss kent Zuid Limburg de langste bewoningsgeschiedenis van Nederland. In het Savelsbos bij Rijckholt en in de zuidelijke helling van het Geuldal bij Valkenburg zijn wereldwijd unieke, 6000 jaar oude vuursteenmijnen te bezoeken. In de omringende steden tonen musea de overblijfselen van de Romeinse nederzettingen.
Bron: Nationaal Landschap Zuid Limburg.
.JPG){kind=small}
