Weblog berichten

Weblog Griend 13 mei 2012

Wed, 16 May 2012 19:02:40 +0000

Er zijn van die dagen waarop maar weinig gebeurt. Vandaag hoort daar niet bij. Het begon vanmorgen al vroeg, toen na het opstaan bleek dat de kolonie grote sterns op de zuidhaak verdwenen was. Nog voor het ontbijt gaan we kijken, in de hoop dat het nog mogelijk is het aantal nesten te tellen. Zodat we tenminste weten wat er verdwenen is. En het is nu laag water, zodat er nog geen water staat tussen het eiland en de zuidhaak.
Het blijkt om circa 250 nesten te gaan, bijna een kwart van alle nu aanwezige nesten. Een flinke aderlating, in een seizoen waarin het aantal grote sterns sowieso maar ongeveer 20% bedraagt van de aantallen in voorgaande jaren.

Boodschappen
Vanmiddag met hoog water was het weer tijd voor de wekelijkse boodschappen. Er leek aanvankelijk maar weinig water te komen. Een probleem, omdat het Griltje dan moeite heeft om over een drempel voor Griend heen te komen. Maar wij kunnen niet door een diepe geul vlak onder het eiland. We knijpen hem even, maar uiteindelijk komt er toch voldoende water, en van Dirk krijgen we weer voor een week eten en drinkwater.
De wind zorgt voor flinke golven als we met ons boodschappenbootje terug naar het strand lopen. Bij het uitladen gaat er daardoor een doos met eten overboord. De pakken melk en jus d’orange dreven binnen de kortste keren meters ver weg. Thuis aangekomen moest alles eerst met zoet water worden afgespoeld. Helaas heeft een pak hagelslag het niet overleefd. Volgende week beter.

Getuigenverklaringen
Vandaag ook tijd genomen om een tweetal getuigenverklaringen op te stellen. De afgelopen week hebben twee vliegtuigen nogal wat opschudding veroorzaakt, zowel onder de vogels als bij ons. De hercules die bijna op mijn hoofd landde toen we over het strand liepen, was geen plezierige ervaring.
Het vliegtuig op de foto vloog over het eiland met een reclamesleep waarvan we de tekst hier maar niet zullen herhalen. Het was hoog water, en er gingen ongeveer 150.000 vogels de lucht in. Zelden hebben we zo’n grote paniek gezien. Dit soort reclamevluchten boven de Waddenzee zijn (terecht!) verboden, maar deze piloot wilde waarschijnlijk even een foto maken van Griend. Nog een geluk dat hij niet in een wolk vogels terecht is gekomen.

Kokmeeuwen
Ondanks een moeilijke start, lijken de kokmeeuwen het toch beter te gaan doen dan vorig jaar, toen er geen enkel jong is uitgevlogen. Er worden nog steeds veel eieren geroofd door zilvermeeuwen, maar inmiddels worden er meer gelegd dan er verdwijnen. Een bezoek aan de enclosures leverde weer enkele nieuwe nesten op; bijna de helft van de legsels is nu compleet. De late start zal waarschijnlijk veroorzaakt zijn door het slechte weer de afgelopen weken. Daardoor kunnen de jongen in de vastelandkolonies straks al vliegen, als de eerste jongen op Griend uit het ei komen.

Pijlstaart
In velerlei opzicht is het tot dusverre een seizoen in mineur. Zelf delen we ook in de malaise. Giny is al een week erg verkouden, en hoest zich de longen uit het lijf. Een van de weinige lichtpuntjes is het grote aantal Pijlstaarten op en rond het eiland. Daarvan zijn inmiddels de meesten verdwenen, maar een drietal paartjes is blijven hangen. Regelmatig zien we ze voedsel zoeken in het zwin ten westen van Griend. Nu eens alleen drie mannetjes, maar even later ook weer met een of meer vrouwtjes er bij. We volgen ze op de voet, maar we hebben nog geen zekerheid dat ze hier broeden. In Nederland broeden jaarlijks zo’n vijf paar Pijlstaarten, dus een broedgeval op Griend zou erg bijzonder zijn.

Welkomstbloemetje voor beheerder

Mon, 14 May 2012 13:23:09 +0000

Bloemetje.JPG

Na een lange tijd uit de running te zijn geweest door een langdurige, ernstige ziekte begon Bea Claessens, beheerder van De Wieden vorige week weer aan haar eerste werkweek.

Ze werd verrast door haar collega’s met een bloemetje.

Halve dagen

We zijn blij dat ze weer terug is in De Wieden, maar ze zal het de eerstkomende periode toch nog rustig aan moeten doen. Daarom gaat ze voor halve dagen werken en dus langzaam de draad weer oppakken.

Werken en hardlopen

Heel dapper heeft ze vorig jaar tussen haar chemokuren door nog gewoon gewerkt. Maar niet alleen werken, ook haar grote hobby –hardlopen- heeft ze nog veelvuldig beoefend. Afgelopen januari werd ze nog een keer geopereerd en heeft zich toen even helemaal moeten terugtrekken om volledig te herstellen.

“ Welkom terug, Bea”, zijn de woorden van de aanwezige collega’s bij de overhandiging van het bloemetje. “We hopen dat je snel weer “de oude” bent en wensen je veel werkplezier”!

Nieuw leven in NP Drents Friese Wold

Tue, 08 May 2012 12:14:29 +0000

spreeuwennest met eieren.jpg

Nestkastcontrole is één van de leukste momenten van het jaar. In het Nationaal Park Drents Friese Wold hangen overal kastjes en ook dit jaar weten allerlei vogelsoorten ze weer te vinden.

Kijkt u even mee?

Kool- en pimpelmezen

Een mooie wandeling met een prachtig voorjaarsmoment, waarbij we vele kool- en pimpelmezen aantroffen, met als hoogtepunt voor mijzelf, de boomklever. Het is ook boeiend om te zien dat elke vogelsoort verschillend nestmateriaal uitzoekt en dat zelfs de eitjes allemaal anders zijn van grootte en kleur.

Eitjes van de bonte vliegenvanger liggen in een nestje van gevlochten droog gras.

Boomklever op nest van stukjes boomschors.

Eitjes van de koolmees.

Hongerige keeltjes van de koolmezen. Het nestmateriaal bestaat uit mos, haren en een enkel sprietje.

Binnen een week groeien de jonge meesjes enorm....

Jonge koolmezen in een bedje van hoofdzakelijk mos.

Boomklever.

Pimpelmees zit diep in het nest te broeden, lekker laten zitten!

Graag tot de volgende nestkastcontrole!

Groet'n uut 't park

Rondje van de schipper

Tue, 08 May 2012 11:58:22 +0000

Bord Tiengemeten.JPG

Mijn eerste dagje Tiengemeten na de winterstop zit er weer op. Van oktober tot april lag het werk op Tiengemeten stil. Maar ik ben zeker wel actief bezig geweest. Er was een interessant winterprogramma: lezingen, presentaties over Tiengemeten en natuuronderwerpen, een training gastheer/gastvrouw, erg leuk en leerzaam. Ook had ik me aangemeld als -tijdelijke- hulp bij de catering, dus helemaal niets doen is er niet bij. Kennismaken met je medecollega's bij Natuurmonumenten is ook erg leuk.

Batterij opladen!

Deze woensdagmorgen lekker rustig aan beginnen, hoe werkte het allemaal ook weer? Vandaag loopt Jan een dagje mee. Jan is een nieuwe vrijwilliger, zelfde bouwjaar als ik (1957), alle tijd voor Jan, want er zijn vandaag weinig bezoekers op het eiland.

Gezellig even bijpraten met collega Piet Andeweg. Even kijken bij het speelterrein, waar hard gewerkt wordt. Praatje met eilandbewoner Hugo, leuk om hem weer te zien en te spreken. De ‘Tiengemetenbatterij’ begint alweer aardig op te laden.

Feestbeestjes actief!

Vanmiddag is er een kinderfeestje met zes enthousiaste feestbeestjes op de pont. Na een excursie in de natuur, veel getimmer voor een vogelhuisje en allemaal op de foto met de hond van Guido, ging het clubje weer helemaal happy terug naar Barendrecht. Het extra ‘rondje van de schipper’ speciaal voor de jarige midden op het Haringvliet, was een groot succes.

Thuisgekomen reageren mijn mannen: ‘goh mens, wat zie jij eruit!' (rode kop en haar recht overeind) Heerlijk, Tiengemeten, here I come!!!!!!!

Interesse?

Heb je na het lezen van deze blog ook interesse gekregen in een functie als vrijwilliger (minimaal 2 dagen per maand)? Join the club! Meld je aan via m.haagsma@natuurmonumenten.nl

Even voorstellen!

Tue, 08 May 2012 11:31:26 +0000

Blogger Ria van Es.JPG

Ria van Es houdt ervan om mensen te ontmoeten. Als vrijwilligster op het eiland Tiengemeten ontvangt zij op de pont veel bezoekers, die zij graag met de natuur kennis wil laten maken.

Lees in de blogs Ria's belevenissen en ontmoetingen met allerlei bijzondere mensen en aparte vogels. Hieronder een eerste kennismaking met Ria zelf!

Voorstelrondje

Ria van Es-Zwijgers, vrijwilliger sinds juli 2011 op Tiengemeten

Geboren en getogen in Zuid-Beijerland, woont in Numansdorp
Getrouwd, moeder van dochter Manon(25) en zoon Mitch (21)

Bouwjaar: 1957
Baan 1: vier dagen bij waterschap Hollandse Delta als communicatiemedewerker.
Baan 2: twee dagen bij Natuurmonumenten (1e zaterdag en 3e woensdag)
Hobby’s: ik houd van de landelijke omgeving in de Hoeksche Waard, maar ook van:

steden(trips)
reizen
theater
lekker eten en drinken
kaarten

e-biken
lezen
creatief bezig zijn
en nog veel meer…

Er was eens....

Tue, 08 May 2012 08:05:24 +0000

kraanvogels_dickpasman.JPG

…. Een arme student, hij kon dichten en zelfs schilderen, maar geld bezat hij niet. De jongen was straatarm. In de vroege avond ging hij meestal op bezoek bij zijn vriend, de herbergier.

Kraanvogel

Daar zette hij zich neer op z'n bekende plaatsje in een hoek van de gelagkamer en begon te schrijven of te schilderen. Op een dag kwam de student weer de herberg binnen, doch hij ging dit keer niet zitten. Hij nam een pot Oost-Indische inkt, doopte zijn penseel erin en schilderde, met enkele zwierige streken, een kraanvogel op de muur. Verwonderd kwamen de waard en de gasten naderbij en keken aandachtig naar de vogel. Want het dier zag eruit of het ieder ogenblik zijn vleugels zou kunnen uitslaan en wegvliegen.

Drie maal

Toen wendde de student zich tot de waard en sprak: "Beste vriend, vandaag vertrek ik uit deze plaats. Maar omdat u altijd zo goed voor mij geweest bent en blijkbaar weet wat honger is, heb ik als afscheidsgeschenk deze kraanvogel op uw muur geschilderd. U hoeft slechts driemaal in de handen te klappen of de kraanvogel strijkt neer op de vloer en maakt een dansje voor u en de gasten. Maar, beste man, houdt er rekening mee dat de vogel slechts éénmaal per dag kan dansen."

Dansen

Na deze woorden klapte hij driemaal in zijn handen om aan te tonen dat hij de waarheid had gesproken en werkelijk, de kraanvogel sloeg zijn vleugels uit, streek met de snavel zijn veren glad en daalde neer op de vloer. Met lichte bewegingen begon bij op wonderbaarlijke manier te dansen. De gasten hielden hun adem in. Toen de vogel zijn dans beëindigd had, steeg hij van de grond op en het volgende ogenblik was hij weer de bewegingloze afbeelding op de muur. De student nam daarna hartelijk afscheid van de verblufte waard en ging heen.

Goudstukken

Van die dag af brak er een gouden tijd aan in de herberg. De gasten stroomden toe, want iedereen wilde de dans van de kraanvogel zien. En hoewel de waard wel eens terug verlangde naar de stille figuur in zijn eigen hoekje van de gelagkamer - iedere keer als de kraanvogel op de vloer neerstreek, was het of de student in levenden lijve voor hem stond. Op een dag verscheen een bekende rijkaard in de herberg, een slecht en hebzuchtig mens. Toen de kraanvogel gedanst had, eiste de man dat het dier nogmaals zou dansen. "Dat is onmogelijk, werkelijk, dat kan niet," verklaarde de waard. Maar de rijkaard, gewend voor geld alles gedaan te krijgen, wierp een buidel met goudstukken op tafel en zei kalm: "Ik wil dat hij nog eens danst!"

Sterven

Wat kon de arme waard beginnen? Met een bang hart klapte hij nog eens driemaal in de handen. De kraanvogel aan de wand bewoog zich, langzamer dan anders, en streek met droevig hangende kop naar beneden. Hij danste. Doch het was een vreemde dans, waarbij alle gasten tranen in de ogen kregen. Zo danst een dier dat sterven gaat, dacht de waard ontzet. Toen de kraanvogel de dans beëindigd had, bleef hij roerloos staan. De deur werd geopend en daar stond de student in de herberg.

Vreemde stilte

Hij had zijn fluit in de hand en zonder een woord te zeggen bracht hij deze aan de lippen en begon te spelen. Rustig liep de kraanvogel naar hem toe. Geen van de aanwezigen bewoog zich. Er hing een vreemde stilte in de anders zo drukke gelagkamer. De student verliet de herberg en liep het dorp door. Hij speelde een trieste, beklemmende melodie, die de mensen nóóit zouden kunnen vergeten. Een paar passen achter de student liep de kraanvogel droevig voort. Toen zij aan het einde van het dorp gekomen waren, verdwenen zij zo plotseling, alsof ze door de aarde waren opgeslokt. Sindsdien heeft niemand meer iets van hen vernomen…

Geluk

In het verre oosten is de kraanvogel een symbool voor geluk, gezondheid en onsterfelijkheid. Legende gaat dat als je ziek bent en 1000 kraanvogels vouwt, je weer geneest van je ziekte. Het zou mooi zijn als het zo simpel was…. Hoewel 1000 kraanvogels vouwen is natuurlijk best een ambitieuze onderneming. Maar dat terzijde. De dans van de kraanvogel is een bekend fenomeen, helaas in Nederland slechts op weinig plekken in het echt te zien. In het Fochteloërveen broeden momenteel 4 paartjes. Met de uitbreiding en inrichting van het Fochteloerveen hopen we het leefgebied te vergroten, zodat er misschien nog wel meer paartjes komen en blijven broeden.

Mythologie

Bovenstaand sprookje is afkomstig uit de oosterse mythologie. Liever goed gejat dan slecht zelf verzonnen. Hoe dan ook, het blijft een mooi verhaal en geeft weer stof tot nadenken ten aanzien van hebzucht en dankbaarheid. Opportunistisch en hebzuchtig als ik ben, wil ik gewoon zoveel mogelijk kraanvogels op die 3000 hectare hoogveen. Dus vind ik dat dat gebied nog wel een stukkie groter mag. Eerst maar eens zien of alle eieren uitkomen. Voor kleine successen moet je dankbaar zijn. Als het zover is, trakteer ik op beschuit met muisjes!

Weblog Griend 2 mei 2012

Sat, 05 May 2012 23:31:00 +0000

Zilvermeeuwen op het baken Griend 8 mei 2012.jpg

G. Kasemir

De verwachte spoedige start van de eileg bij kokmeeuw en grote stern bleek een beetje voorbarig. Door het slechte weer liggen ze al een week achter op schema, en het zal nog wel even duren voordat het eiland vol met eieren ligt.Nu is het ook niet zo dat er helemaal geen eieren worden gelegd. Een enkele vogel kan niet wachten, en soms wordt zo’n vroeg ei zelfs gewoon op het strand gedropt. Voer voor rovers, zoals de zilvermeeuwen, die nu duidelijk in groter aantal een eitje meepikken dan in eerdere jaren. Dat zal ongetwijfeld zijn oorsprong vinden in het zeer uitzonderlijke jaar 2011, toen de kokmeeuwen in het geheel geen jongen grootbrachten. Grote groepen zilvermeeuwen ruimden toen alles op. Dat zijn ze vast nog niet vergeten.

Op reis

Door de harde wind, en technische problemen met de “Stormvogel”, lukte het Giny uiteindelijk pas vijf dagen later dan gepland om voor een aantal dagen naar het vasteland te gaan. Daardoor mist ze een belangrijke vergadering, maar dergelijke overmachtsituaties zijn nu eenmaal niet te voorkomen. Er resteren haar nog een paar drukke dagen, voordat ze zondag terug naar Griend komt. Een reis met hindernissen, want vanwege het vroege tij is het noodzakelijk om al op zaterdagmiddag naar Terschelling af te reizen en daar te overnachten.

Afslag

Ondertussen hebben we de meeste plekken op het eiland wel bezocht. Meest opvallend daarbij is dat er de afgelopen herfst en winter weer veel duin is weggeslagen door stormen en hoog water. Op sommige plaatsen is meer dan 10 meter van het duin verdwenen, en het is duidelijk dat ook de ruggengraat van het eiland, de Huisdijk, niet gespaard blijft. Eind mei gaan we de oppervlakte van het eiland meten en dan weten we precies hoeveel hectare er weer in zee verdwenen is.

Vlinders

Inherent aan het slechte weer is ook, dat we nog maar erg weinig vlinders hebben gezien. Bij onze aankomst op 12 april fladderde er een kleine vos bij huis, maar daarna bleef het lang stil. Een enkele poging om met de vlinderval een nachtvlinder te verschalken leverde slechts één variabele w-uil op. Erg verrassend was het daarom wel, dat er op 1 mei plotseling twee distelvlinders om het huis dansten. Niet extreem vroeg, maar onder de huidige weersomstandigheden wel opmerkelijk. Op basis van de tot dusverre ingevoerde gegevens in waarneming.nl zijn het de meest noordelijke distelvlinders van 2012.

Eiders

Niet alle vogels blijken laat te zijn met de eileg. Zo zitten er al een stuk of 25 eidervrouwtjes te broeden. Dat is meer dan twee keer zoveel dan vorig jaar om deze tijd. Daar zal de voedselsituatie voor de eiders alles mee te maken hebben. Er is dit jaar erg veel kokkelbroed aanwezig, en dat is voor eiderdames prima voedsel om van in broedconditie te komen. Ook in het oostelijke deel van de Waddenzee waren de eiders er vroeg bij dit jaar, en daar zijn zelfs al de eerste kuikens gezien. Over een paar dagen zullen ook hier de eerste vrouwtjes met jongen opduiken.

Het oranjetipje is er al!

Thu, 03 May 2012 14:22:29 +0000

oranjetipjes.JPG

Natuurmonumenten

Onder deze titel schrijft Natuurbericht (www.natuurbericht.nl) een heel leuk artikel over dit mooie vlindertje, en voor mij betekent dit dat het insectenseizoen pas echt begonnen is. Het artikel van Natuurbericht gaat dan verder met de volgende zin: “Hoewel volgens de vliegtijdverwachting het oranjetipje pas in april zal beginnen te vliegen zijn ze vanaf 23 maart al veelvuldig gemeld op de invoersites”.

Het insectenseizoen is dus al een tijdje bezig. Dat wil niet zeggen, dat ervoor deze melding niet al insecten actief waren. Er zijn zelfs al verschillende insecten actief, zie ook mijn vorige blog over de grijze zandbij.Daarnaast zijn de hommels al heel lang actief. Menige grote aardhommel is mij al gepasseerd en daar waar ik kantoor houd, vliegen de Lieveheersbeestjes mij al geruime tijd om de oren.

Lieveheersbeestje

Even een zijsprongetje. Weten jullie waar de naam Lieveheersbeestje vandaan komt? Er zijn twee verklaringen!
1) De naam van dit bijzondere insect komt uit de tijd dat de Germanen verplicht werden om Christenen te worden. De zogenaamde ongelovigen moesten bekeerd worden, en zo ook alles wat zij een naam gegeven hadden. In het Germaans hadden destijds de lieveheersbeestjes de naam Freyafugle. Een prachtige naam, die de Germanen afgeleidt hadden van hun godin Freya. Letterlijk betekende dat “vogel van Freya”! Maar Freya kon niet meer, dus ook de naam Freyafugle moest weg. Om nu toch wat dichtbij de oude naam te blijven werd dat diertje in eerste instantie omgedoopt tot “onzelievevrouwebeestje” en later lieveheersbeestje.
2) In de Germaanse tijd werden de Germanen, die zich niet wilden bekeren meteen onthoofd. Nu was er een man die klaar lag om onthoofd te worden, maar er landen precies op de plek van de nek waar de genadeslag moest plaatsvinden een prachtig insect. Dit moest toch een teken zijn, dat die man niet slecht was, en de beul sloeg niet toe. Vandaar dus de naam Lieveheersbeestje voor dat diertje.

Er zijn meer insecten actief

Weer terug op aarde. Naast de genoemde insecten zijn ook al de wespenkoninginnen actief. Een collega van mij, Marianne van den Heuvel, meldde mij al, dat zij een hoornaar, onze grootste wesp, had zien vliegen. Ook andere vlinders, zoals de gehakkelde aurelia zijn ook al weer een tijdje actief.

Tevens zijn er ook al verschillende vliegen gesignaleerd, naast zweefvliegen. En ook de teken zijn alweer actief. Mocht u die zien, of bent u gebeten door zo’n teek, meldt dit dan op een mooie nieuwe site, www.tekenradar.nl Op deze site kunt u naast een melding maken, zien waar de teken het actiefst zijn. Tevens kunt u daar lezen wat je moet doen bij een beet en welke preventieve maatregelen je moet nemen indien je in zo’n gebied gaat wandelen.

Onderzoek

Er zijn dus al verschillende insecten actief en dus voor mij de reden om enthousiast te worden. Dit jaar ga ik me weer begeven op het pad van het onderzoek naar insecten. Jaren geleden ben ik daar ook mee bezig geweest, maar door allerlei omstandigheden een aantal jaren niet meer aan toegekomen. En nu eindelijk dit jaar ziet het er naar uit, dat het weer eens lukt. Ben er al helemaal vol van.

Komende week ga ik me voorbereiden op de te verwachtte soorten in “mijn” natuurgebied Kampina. En over een week of misschien twee ga ik op de knieën in de Kampina. Samen met een collega hebben wij twee plots (onderzoeksgebiedjes, red) toegewezen gekregen en daar zullen we dan ons de komende tijd mee bezig houden.

Dus mocht u tijdens een wandeling op de Kampina twee heren op hun knieën op de grond zien liggen, of nog platter, dan is daar niets aan de hand! U kunt deze twee mannen ook gerust aanspreken, want beide zijn enthousiast genoeg om hun verhalen te vertellen!

Jonge dassen geboren in Buurserzand

Thu, 03 May 2012 09:22:50 +0000

NMRG10930.jpg

In het Buurserzand zijn in de dassenburcht twee jongen geboren. Op de foto's is goed te zien dat zodra moeder een avondwandeling gaat maken, de jongen snel het hol weer induiken.

De jongen worden in januari / februari geboren en na een week of acht komen ze boven de grond een kijkje nemen. In juli gaan ze voor het eerst mee op pad met de ouders. In het najaar zijn ze volwassen en gaan ze hun eigen weg. We gaan dus aan de beschuit met muisjes, voorlopig zowel roze als blauwe muisjes, want we weten niet of het meisjes of jongetjes zijn!

Kievitsbloem en weidevogels in nestland Lierderbroek

Sun, 29 Apr 2012 14:11:15 +0000

Telescoop, verrekijker en vogelgids. Attributen onlosmakelijk verbonden met het kijken naar weidevogels. Zo ook vandaag. Samen met weidevogelkenner en nog veel meer beschermer Johan Hulsman heb ik positie genomen aan de rand van het Lierderbroek.

In de hoop dat Johan en ik veel nieuwsgierigen op een vogelspektakel kunnen trakteren. Aan de vogels zal het niet liggen. Grutto, kievit, wulp en tureluur allemaal geven ze blijk van hun aanwezigheid. Een gele kwikstaart en zwartkop blijven niet achter. Een kraai vliegt brutaalweg over het weiland. Uit het niets gaan een vijftal grutto’s op de vleugels. Gelijk horzels zwermen ze om de kraai die niets anders rest dan een veilig heenkomen te zoeken. De rust keert weer. Dan melden zich de eerste bezoekers. De 7-jarige David Lozeman uit Wijhe met zijn opa uit Heino. Opa laat ons een foto zien van een ganzennest dat ze onderweg hebben aangetroffen. “Drie ganzen waren er bij”, zegt David trots. Het klink vogelbeschermer Johan als muziek in de oren. “Jong geleerd, oud gedaan”, meent Johan goedlachs en laat David een aantal eieren zien. Eieren die door verschillende dieren uit de nesten zijn gehaald. “Kijk dit is door een vos gedaan”, wijst Johan de gaten van de tanden in het ei van een wulp.

Hagelbui

Niet alleen roofdieren zorgen voor schade aan de eieren. Ook het weer eist z’n tol onder de weidevogeleieren. Dat zijn kievitseieren weet David als Johan hem twee eieren laat zien. Kleine deukjes in de schaal komen van de hagelbui van eerder deze week legt Johan de verwonderd kijkende David uit. Terwijl ik met Lozeman junior en senior een rondgang door het gebied maak ontmoet Johan een stel toevallig passerende wandelaars uit Abcoude. Zij doen een stukje van het Pieterpad. Niets vermoedend houden ze halt bij de telescoop. Het zijn geen vogelaars maar als Johan vertelt van de kievitsbloemen die hier groeien is hun aandacht getrokken. Belangstellend lopen zij met Johan mee en schieten een plaatje van de witte kievitsbloem. “Kunnen we thuis laten zien, hebben we nog nooit van gehoord”, zeggen ze bij het afscheid.

Duisternis is niet zo donker

Fri, 27 Apr 2012 05:52:21 +0000

“Ik zal jullie laten zien dat je anders moet lopen en kijken en dat je dan nog heel veel kunt zien, ondanks de duisternis.” Dat zijn de geruststellende woorden die boswachter Daan Vreugdenhil met zijn kompaan Jurjen Annen donderdagavond als warm welkom tegen de veertien deelnemers aan de Natuurmonumenten excursie “Beleef de duisternis” zegt.

Decor van handelen: De Sprengenberg tegen het vallen van de avond. Een zwaarbewolkte regenachtige avond, een nauwelijks waarneembare maan en van omgevingslicht al helemaal geen sprake. Kortom de juiste ingrediënten voor een wandeling in het donker. Als een lang lint slingert het richting de bossen bij de begrazingsweide waar Vreugdenhil en Annen halt houden voor een lesje anders kijken en lopen. Niet focussen maar met een weidse blik kijken en lopen door heel voorzichtig je voeten al tastende hun weg te laten vinden. Om het eerste te oefenen laat Annen ons de armen strekken waarna we ze langzaam gaan spreiden zonder onze vingertoppen uit het oog te verliezen. “Van zoomlens naar groothoeklens”, verklaart hij enthousiast.

Het nieuwe lopen

Dan is gepassioneerd verteller Vreugdenhil aan de beurt. Hij toont het nieuwe lopen. Gelijk een balst voor één persoon zet hij voetje voor voetje, kleine buiging van de rug, neer zonder dat ook maar een takje kraakt. Een ware kunstenaar die een soms wat onbeholpen navolging krijgt van zijn gevolg. Op voor het echie als we in de gestaag neervallende regen het bos induiken. Het laatste beetje licht staat op het punt de strijd tegen de donkere nacht te verliezen. Ieder van ons neemt een plekje in en laat de duisternis in de groothoek-ogen vallen. Getjilp van de vogels ebt geleidelijke aan weg over De Sprengenberg en onze ogen wennen aan de duisternis. De zalvende rust van de natuur en de ervaring dat het donker worden zich lijkt uit te stellen maken zich, ook van mij, meester. In de verte meen ik dieren te zien tot ik mij realiseer dat ik ze graag wil zien. Het is slechts het silhouet van een boom bewogen door de wind.

Donker is niet donker

Tijd terug te gaan naar de gebaande paden waar andermaal opvalt dat het lang niet zo donker is als verwacht. “Niet zo gek”, legt Vreugdenhil uit. “Je ogen hebben ruim drie kwartier de tijd gehad te wennen aan de duisternis. Thuis kom je uit een kamer met licht ineens buiten. Daar lijkt het erg donker, ondanks de verlichting die overal is.” We vervolgen onze weg. Zicht in het donker of niet. Opvallend is dat het lange lint aan het begin van de avond is ingedikt tot een opeen gehoopte klont waarbij niemand gids Vreugdenhil uit het oog wil verliezen. Al helemaal niet als hij opnieuw het bos in gaat voor een heuse kruip-over-boomstammen en voel de bomen beleving in de duisternis. Een exercitie die bij de deelnemers aan de excursie in goede aarde valt. Of zoals de jongste deelnemer het aan het einde van de donkere tocht over de verborgen pareltjes van De Sprengenberg zegt: “Heel spannend maar erg leuk!”

Alles stroomt

Thu, 26 Apr 2012 09:36:20 +0000

Speelnatuur Tiengemeten_1.jpeg

Wachten is wel het moeilijkste om te doen. Na zo veel gebeurtenisrijke dagen vol bouwactiviteit was het de laatste dagen buiten in de speelnatuur vooral wachten.

Terwijl het binnen zoemt van het vaak onzichtbare werk dat op de achtergrond verricht wordt: flyers en bebording ontwerpen, draaiboeken voor openingsfeest en dagelijkse opening van de speelnatuur vanaf 23 juni ontwikkelen, risicoanalyse en handboek speelnatuur schrijven, werkroosters samenstellen, vrijwilligers werven en persmomenten plannen, activiteiten ontwikkelen en communiceren, vrijwilligers opleiden en inwerken, meubels en kantoormateriaal, EHBO-koffer en onderhoudsgereedschap bestellen, vuilafvoer en schoonmaak regelen...

Gisteren de veiligheidscheck met een medewerkster van de TUV Benelux gehad. Zij was tevreden met ons werk. Twee puntjes moeten nog aangepakt worden en verbeterd. Voor de rest zijn de aanwezige risico's aanvaardbaar en zinvol. Speeltoestellen volgens de definitie van de wet zijn niet aanwezig. Alle herkenbare risico's zijn opgenomen in de uitgebreide risicoanalyse van het terrein en onderzocht door twee vlijtige en kritische vrijwilligers: Peter Impens en Bert Jongbloed (niet te vergeten de bijdrage van Ria Impens!)

Vandaag de oplevering van de aanlegwerkzaamheden. Ook hier maar weinig verbeterpunten te noemen. Een zeer ontspannen en bijna feestelijke sfeer heerst binnen de groep van (onder)aannemer, directievoerder, opdrachtgever, projectleider, ontwerper en uitvoerders.

Buiten worden we aardig door een overmoedige zuiderwind, die dramatische wolkenstapelingen produceert, geplaagd... Weer binnen dan veel blije dankwoorden over en weer voor de vruchtbare samenwerking, het soepele proces en een ieders belangrijke inbreng in het ontwerp- en bouwproces. En trots in alle ogen en gezichten; trots en blijdschap over wat we met elkaar hebben gemaakt.

Buiten is het nog steeds wachten. Eerst op de regen en nu op de zon. Eerst op de pompen en nu op de elektriciteit... Maar dan is het zo ver: op de dag van de oplevering van de speelnatuur draaien voor het eerst de pompen! Ze doen het! Yes!!! Ze doen het! De verschillende bronnen beginnen eerst te borrelen en dan uiteindelijk water te spuwen. De beken worden voorzichtig wakker en gaan voor het eerst hun bedding veroveren. Heel aarzelend maar gestaag kruipt het water stilletjes over het zand. Het beeld verandert volledig...

..Alles stroomt! Niets blijft hetzelfde......

Ineens verdelen glinsterende waterlopen het landschap. De in het zand geduwde rotsen krijgen betekenis als stapstenen en trotse burchten in de golfjes.

En dan worden we ook het lichte groene waas gewaar, dat de bodem nog aarzelend maar wel bedekt: de eerste zaadjes kiemen, de eerste kiemblaadjes ontvouwen zich. Wat zal het zijn en worden...?

Jan Michiels, vrijwilliger van de speelnatuur had dit al eerder ontdekt en mij een leuk mailtje gestuurd:
‘Het heeft lekker geregend, de zaadjes krijgen voetjes, de voetjes krijgen blaadjes en uit kracht der speelnatuur gaan ze bloeien door de zonnestralen.’ Nou ja, het laatste stukje Jan, dat wordt toch nog even weer geduldig wachten....

En gelukkig vinden we ondertussen veel afleiding in de drukte van de verdere voorbereidingen van het grote feest: de opening van de speelnatuur op 20 juni!

Hackforts tuinblog 25 april

Tue, 24 Apr 2012 22:00:00 +0000

tuinblog potjes.jpg

Het begint lente te worden. De jas en de trui kunnen uit. We zijn met 5m/5v. Willem-Jan en Toto Warande zijn er voor het onderhoud van de stinzentuin. Twee mannen bieden zich aan als schoffelaar in de stinzentuin.

Drie mannen nemen de heg onderhanden: ze wieden het onkruid en voorzien de heg van een dikke laag houtsnippers. De vrouwen gaan in de moestuin aan het werk. Er wordt volop gezaaid: gele en rode bieten, ghioggia bieten, winterwortelen. De doperwten, Rheinländerin en Mechelse Krombek, worden gelegd. Ook het resterend pootgoed gaat de grond in: 2 soorten sla, en dille tussen de tuinbonen. In het boordbed zetten we drie rijen Oost Indische kers. Tussen het vers gepote en gezaaide groen komt ook het onkruid op. We moeten dus flink schoffelen of met de cultivator aan het werk, alles heel voorzichtig.

Zaaien en poten

Eind april kunnen ook de courgette- en pompoenzaden onder glas worden gezaaid. Van elk zaaien we 4 soorten. De potjes van de eerste serie tuinbonen worden opgeruimd. De planten zijn groot genoeg. Ook in de bloembedden wordt ge- en verpoot en gezaaid. Asters, cosmea, zonnehoed, dille. De verbena komt gelukkig toch nog boven.

Slakken, hazen en dassen

In de platte bak blijken tijgerslakken te huizen die de jonge afrikaantjes hebben afgeknaagd. Er staan alleen nog de steeltjes. Zouden de afrikaantjes nog voor een tweede keer uitlopen? Afwachten tot volgende week. De koolrabi is gevonden door de hazen. We doen er vliesdoek overheen. In twee bedden vinden we een kuiltje met zwarte poep, niet van een hond of kat, maar van een das!

Paardenbloemengeel

We oogsten de eerste raapstelen en radijzen. Achter de tuinschuur, zie je in 3D, aan de andere kant van de kolk, tussen de bomen door, het geel van een weiland vol paardenbloemen.

Hooikoorts in De Wieden

Tue, 24 Apr 2012 15:07:38 +0000

Riet De Wieden.jpg

Ambrosia wat vloeit mij aan?
Uw schedelveld is koeler maan
En alle appels blozen

Ambrosia

Bij dit klankdicht van Jan Engelman is de klank en niet de betekenis van de woorden belangrijk. Voor hem was Ambrosia gewoon een mooi woord maar tegenwoordig kennen we deze plant, want dat is het, als veroorzaker van vele klanken zoals: “hatsjie, snotter, proest, huil”.

Hooikoorts

Oorspronkelijk komt deze plant voor in Noord-Amerika, maar met het vogelvoer dat wij in de winter aan onze meesjes voeren heeft de Ambrosia zich in Nederland gevestigd. De pollen zijn zeer allergeen en omdat de bloeitijd van augustus tot oktober loopt, wordt de niestijd voor hooikoortspatiënten behoorlijk verlengd. Gelukkig is deze plant nog niet in de Wieden waargenomen, maar ook zonder deze lastpost kan je in de Wieden het huilen soms nader staan dan het lachen.

Dieren met hooikoorts

Kunnen dieren ook hooikoorts krijgen? Jazeker, pollenallergie is vooral beschreven bij huisdieren zoals honden en katten. De allergische reactie bestaat niet uit snotteren en niezen, maar meer uit een soort eczeem op de huid en jeukende voetjes door contact met pollen. Van wilde dieren en allergie is weinig bekend, dus als u een snotterende fuut of een reiger met jeukende poten ziet, meldt dat dan even.

Berkenbomen & rietlanden

De berkenbomen staan in het voorjaar prachtig te stuiven en voor mensen met een graspollenallergie is varen door rietlanden zacht gezegd een uitdaging. Gelukkig zijn er tegenwoordig allerlei middeltjes en pollenkalenders waardoor je tijdens een tocht van een paar uur door de Wieden zonder veel gesnotter kunt genieten van al het moois. Ikzelf heb ook behoorlijk last van hooikoorts, dus als u mij huilend in de boot ziet zitten, wees dan niet bang dat u daar de oorzaak van bent.

Neusdruppels

De naaktslak was der dagen zat

Omdat hij last van hooikoorts had
Elk voorjaar was hij doel van spot
Al glibberend door zijn eigen snot
Zijn moeder sprak: neusdruppels met zout
Die helpen goed heb ik aanschouwd
Maar helaas al na de eerste drop
Loste hij er zelf geheel van op

Toean tjebok

Logboek Griend 20 april 2012

Sun, 22 Apr 2012 21:22:08 +0000

Wolken boven een vlakke zee bij Griend 12 april 2012.jpg

Het is al weer ruim een week geleden dat we ons voor een nieuw broedseizoen hebben geïnstalleerd op Griend. Bij aankomst op het eiland troffen we het: het was prachtig weer, en dankzij de bemanning van de “Stormvogel” konden we onze circa 60 dozen, kisten, zakken en andere bagage vlak bij huis uitladen.

Dat bespaarde ons enkele uren heen en weer lopen met de kruiwagens.

Grote schoonmaak

In huis aangekomen was het even slikken. Niet aangeveegde vloeren, een tafel vol kruimels en plakkerig van genuttigde etenswaren, ontbrekende inventaris, en, toch wel het meest vervelende: de ventilator van de wc was kapot. Dat betekent een paar weken in de stank, want een nieuwe bestellen duurt een tijdje. En dan mochten we waarschijnlijk nog niet mopperen. In huis lag een briefje met een hartenkreet van een vooraanstaand griendganger. Hij had het huis afgelopen herfst blijkbaar nog meer vervuild aangetroffen. Hopelijk gaan we hier een oplossing voor vinden. Per slot van rekening zijn we allemaal te gast op dit prachtige stukje Nederland, en het zou fijn zijn als een ieder zich ook als zodanig zou gedragen.

Touwtrekken

Het boodschappenbootje was afgelopen herfst niet zoals te doen gebruikelijk opgehaald om de winter op Terschelling door te brengen. Tijdens een van onze eerste inspectierondes over het eiland troffen we hem op enkele honderden meters van de vaste ligplaats aan, midden in de vegetatie van de rietvelden op het noordstrand. Er waren wat onderdelen afgebroken, maar hij leek nog wel bruikbaar voor ons. Inmiddels hebben we hem tijdens laag water weer teruggesleept richting het strand. Een zware tocht door licht glooiende duintjes en mul zand. Maar het is ons gelukt! Nu maar hopen dat hij niet zinkt bij de eerste bevoorrading.

Muur van geluid

Aanvankelijk bevolken de kokmeeuwen de kolonies alleen tijdens hoog water. Een lawaai van jewelste, en bij elke verstoring, bijvoorbeeld door een passerende slechtvalk of ruigpootbuizerd, vliegen al die tienduizenden meeuwen en masse op en trakteren ons op geweldige vliegshows. Tijdens laag water en ’s nachts is het eiland dan weer verlaten en heerst er een indringende stilte, enkel af en toe onderbroken door de bizarre roepen van de waterrallen. Dit contrast tussen een muur van geluid en totale stilte, is wel het mooiste aspect van deze eerste aprilweken.

Grote sterns komen aan land

Langzaam maar zeker beginnen ook de grote sterns het eiland te inspecteren. Af en toe zit er een groepje in de vegetatie, midden tussen de kokmeeuwen. Ze blijven aanvankelijk maar kort en soms wordt een locatie na een bezoek blijkbaar afgekeurd: ze komen er later niet terug. Momenteel is een plek boven op de huisdijk, iets ten zuiden van het huis, favoriet. Waarschijnlijk zullen daar over een paar dagen de eerste eieren worden gelegd.

Wilde Buiten Dag op Tiengemeten

Sun, 22 Apr 2012 07:49:24 +0000

Leer overleven tijdes de Wilde Buiten Dag op eiland Tiengemeten.jpeg

Een dag die begint met een mooi stukje Beethoven (Andante cantabile con moto = 'Gaande, zingend van karakter, maar wel de beweging erin houden...'), de geur van gebakken zondag-ochtend-eieren en een in de nacht plotseling gewijzigde weersvoorspelling (van 10 mm regen naar 7 zonuren!); zo'n dag kan niet meer stuk!

Het is mijn eerste Wilde Buiten Dag die ik meemaak op Tiengemeten. (Voor wie het niet weten: de Wilde Buiten Dagen zijn een landelijke kinderactiviteit, die op verschillende momenten in het jaar op heel uiteenlopende locaties wordt uitgevoerd.)

En daar gaan we dan: met een auto vol voor het buitenleven toegeruste stadskinderen. Naar de pont van 9 uur: het wemelt van opgewekt babbelende Natuurmonumentenvrijwilligers en "beroeps"(krachten).

Na een goedgeorganiseerde opstart neemt iedereen zijn posities voor of achter de balie, binnen of buiten het bezoekerscentrum en langs de route over het eiland in. En dan komt de eerste pont vol met verwachtingsvolle kinderen en hun ouders al aan. In totaal zullen vandaag 180 kinderen en hun ouders verdeeld over drie ponten aankomen. Ik loop met mijn kinderen mee met één van de eerste groepjes en het feest begint!

De decorbouwers van dit feest hebben niets ongedaan gelaten: de meest dramatische aprilluchten; zonlicht op ieder moment anders; een adembenemende wind die je haren als vlaggen laten wapperen; sappig, kersvers lentegroen onder je voeten en in de takken van de bomen en struiken en een veelstemmig vogelkoor van alle kanten...

In dit decor spelen zich de verschillende etappen van de 'leer overleven-tocht' over het eiland af. Na een kort, levendig verhaal over verschillende overlevingsstrategieën in de natuur lopen we de route naar het camoufleren, een brancardbouw- en racespel, al brandnetelplukkend naar de grote pan met soep, een touwparcours tussen de grote bomen bij de ruïne, een kompasspel, het broodje bakken boven het vuur, leren morssen en andere speelse en leerzame activiteiten. Zo veelzijdig, dat ieder kind aan zijn trekken komt.

Onderweg en tussen de posten is er in de 'echte' eilandnatuur nog veel meer, 'overleven of niet', te bewonderen en te bestuderen: hooglandersporen, die doen denken aan wildbrei-kunstwerken, een nest met net uitgekomen zachtgele kuikens tussen hun eischalen (aaaaaahhhhh...) en volledige kadavers of losse onderdelen van vogels en konijnen in alle staten van ontbinding. Niet alles valt helaas mee te nemen, maar veren, schelpen en wonderlijke takkenvondsten worden zorgzaam verzameld.

Net op tijd weer binnen voor de bui, wacht nog een leuke quiz en een prijsje voor de goede oplossing op de kinderen. De prijs, een kleurrijk 3D-dierenknutselspel, wordt dankbaar aangenomen en zorgt al voor vermaak tijdens de wachttijd op de pont.

Voor mij is het haasten, want met de pont van 13 uur komt ook een groep journalisten van verschillende publieksbladen over. Ze komen om kennis te maken met de jeugdactiviteiten op het eiland en de nieuwe Speelnatuur (de tv-ploeg van Koffietijd loopt ondertussen al de route mee). Met deze groep, waar ook een aantal kinderen bij horen, lopen we een verkorte Wilde Buiten Dag-kennismakingsroute en bezoeken dan uitgebreid de Speelnatuur. De kinderen hoeven niet eerst naar de uitleg te luisteren. Ze snappen ook zo wat de bedoeling van het terrein is en duiken er meteen in.

Niets doet me zoveel als het mogen meemaken van zoveel spontane, speelse levenslust en schaamteloze nieuwsgierigheid. Waarbij ik de leukste momenten de kleine onderbrekingen in het spel vind: het 'innehalten': de blik in oneindige vertes gericht, het gezicht ineens heel serieus en naar-binnen-gekeerd, druk bezig het net meegemaakte op te slaan en te verwerken. Dat is het moment, dat al die boeiende verhalen ontstaan in die hoofdjes die wij nooit volledig zullen kunnen begrijpen: "Mama, denk je, dat als je op de kop zou staan, je met je voeten tegen de wolken aan zou kunnen schoppen? En zou er dan regen of hagel uit vallen? Of misschien wel sneeuw? Ze zien er vandaag immers zo sneeuwwit uit en niet regengrijs."

Ik heb heel erg genoten vandaag! Van licht en lucht en wind en het vrolijke speelse lenteleven! Met een hartelijke dank aan jullie, collega's! Vrijwillige en 'beroeps'... Ik heb er heel veel zin in om met jullie in de toekomst nog veel boeiende kindergedachtes te voeden!

Hagedissen sterven uit!

Fri, 20 Apr 2012 07:26:03 +0000

namo29767levendbarendehagedis.JPG

Net even zon en ik pak de kans om hagedissen te zoeken. Reden daarvoor is dat het bedroevend slecht gaat met onze levendbarende hagedis.

Uitsterving

De jaarlijkse afname is zo groot dat wij kenners vrezen voor acute uitsterving binnen 10 tot 15 jaar. Als belangrijkste oorzaak verwijzen wetenschappers naar de klimaatsveranderingen. Tijdens de extreem natte zomers en dan vooral de hoeveelheid water dat valt in een kort ogenblik, zou massale verdrinking tot gevolg hebben. Ik neem een kijkje in één van de beste reservaten voor levendbarende hagedissen in ons land, het Nationaal Park Drents-Friese Wold om te zien hoeveel ik er kan vinden.

Looproute

Tellen van hagedissen doen we via vaste looproutes door de hei. Op dergelijke trajecten in de Nederlandse heidevelden, tellen we meerdere keren per jaar. Al die gegevens gaan naar RAVON in Amsterdam. Daar worden de resultaten met elkaar en door de jaren heen geanalyseerd. Vandaag tel ik er negen, veel te weinig overigens voor de tijd van het jaar en de weersgesteldheid. De afname is ook hier merkbaar, maar minder groot als in veel andere gebieden in ons land.

Zwarte hagedis

Onverwacht en ook al jaren niet meer gezien zie ik een volledig zwarte hagedis vlak voor me in de hei. Een bekende tegenhanger van het albinisme is het melanisme, niet wit maar zwart. Het komt bij veel diersoorten voor, maar is minder algemeen bekend. Ik zag het eerder al bij reeën, ringslangen en adders. De zwarte panter is ook zo’n voorbeeld van melanisme die feitelijk een zwarte luipaard is. Soms komt het dus voor dat zwart een aparte groep kan worden. Hier op de hei verwacht ik dat overigens niet. Daarvoor zijn de zwarte exemplaren gewoonweg te zeldzaam. Voordat een grote groep zwarte exemplaren kan ontstaan verwachten we immers ook dat de levendbarende hagedis zal zijn uitgestorven.

Hackforts tuinblog 18 april

Wed, 18 Apr 2012 07:00:00 +0000

tuinblog tulpen.jpg

Het is fris en zonnig lenteweer, ca 10˚. Woensdagmiddag hebben we enkele fikse regenbuien met daartussen felle opklaringen. We gaan met zijn allen (m/v) aan het werk in en om de moestuin.

Er is veel te doen. Het pootgoed is gearriveerd en er moet dus veel de grond in. De dahlia’s zijn uit de kelder van het kasteel gehaald en moeten worden gepoot. Wat zijn het er veel! We planten dahlia’s aan de kopse kant van de aardappelbedden, tussen de rijen. Er komen dahlia’s in de punt bij de kwee. Maar voordat ze geplant kunnen worden, moet er eerst met de greep schoongemaakt worden. In de rommelhoek moeten ook stukken worden uitgegreept voordat de dahlia’s geplant kunnen worden. En natuurlijk gaan er dahlia’s in de boordbedden. En nòg hebben we dahlia’s over.Het pootgoed gaat maar voor een deel grond in, het is te veel om in één keer te kunnen verwerken. Aan het eind van de dag hebben we geplant Chinese kool, spitskool, koolrabi, rode en groene sla, knolvenkel, rode biet en groenselderij. Gemiddeld 140 stuks van elk. De wortels van de koolplantjes hebben we voor het planten door de kalk gehaald, tegen de knolvoet. Maar eens kijken of dat helpt.

Vliesdoek

Over de jonge plantjes leggen we vliesdoek tegen de vraat en de kou. Er staat een straffe wind, dus we moeten het doek goed vastzetten. De wind zorgt er ook voor dat er stro van de aardbeien waait. In de kruidentuin wordt de fijne bieslook recht in het bed gezet, zodat er een rij grove bieslook naast gezet kan worden. Die grove bieslook is in potjes voorgezaaid en staat in de platte bak. Voor het eerst dit jaar spinazie van de koude grond geoogst. Net als asperges.

Droogte en regen

De trosjes van de rode bessen beginnen zich te ontwikkelen. Een paar dikke bessen per tros zijn al te zien, zou de rest nog wat worden? Natuurlijk wordt er geschoffeld. De regen is daarbij wel een spelbreker. Als het droog is klinkt het geluid van de grasmaaier en de graskantenmaaier, het resultaat daarvan, een korte grasmat en strakke kantjes, mag gezien worden.

Zeldzaam

Tue, 17 Apr 2012 09:53:26 +0000

Boommarter NAMO2840 (bewerkt).jpg

De inrichtingswerkzaamheden rond het Dutch Crane Resort gaan rustig verder, althans daar waar nog gewerkt kán en mág worden. Want juist voor natuurbeheerders geldt natuurlijk dat in het broedseizoen ‘het meisje voor het werk gaat’.

Zomerklaar

Bij camping De Schuilhoeve is de aannemer echter nog druk bezig de camping zomerklaar te maken. Daar zijn geen broedende vogels of andere beesten aangetroffen die verstoord kunnen worden. Ik vind het trouwens geweldig dat de familie Schuiling meedoet in het project. Hun camping is de afgelopen tijd volledig op de kop gezet. Het water dat vanuit het Fochteloërveen naar het noorden stroomt, gaat straks via een laagte langs de camping richting de Kolonievaart. Hiermee wordt een min of meer natuurlijk afwatering van het gebied hersteld. De omgeving van de camping wordt er op termijn ongetwijfeld fraaier van, maar op dit moment heeft de familie Schuiling er vooral last van. Kan de camping wel weer open voor het nieuwe zomerseizoen?

Boommarterondje

Gelukkig is het nog niet echt kampeerweer. Sterker nog, ik loop nog steeds met handschoenen en een dikke jas aan door het gebied. Ik ben bezig met een ‘boommarterrondje’. Is er dit jaar weer een vrouwtje in staat een nest groot te brengen? Ik vrees het ergste. In het najaar van 2011 zijn in een kort tijdsbestek 2 boommartermannetjes doodgereden bij de Norgerhaven. Als het een beetje mee zit waren de vrouwtjes toen al bevrucht, want de voortplantingstijd bij boommarters is al in juli/augustus. Maar het zit niet altijd mee.

Buizerdtaal

De boswachterij Veenhuizen is een van de weinige plekken in het Noorden waar jaarlijks een tot twee boommarternesten worden gevonden. In Groningen, Friesland en Drenthe worden per jaar in totaal maar zo’n 15 tot 25 nesten opgespoord. Niet echt een algemeen dier dus. Het lijkt er op dat daar dit jaar geen verandering in komt. Ik controleer een aantal holle bomen en zoek onder oude roofvogelnesten naar uitwerpselen of prooiresten. Maar ik vind niets. Ja, een buizerd hangt een tijdje klagend boven mijn hoofd. Oprotten boswachter, in buizerdtaal.

Kraanvogels

Bij de Stallaan kijk ik werktuigelijk even met mijn verrekijker over de akkers. Ik zie twee grote vogels in het omgeploegde land staan. Kraanvogels! Ik kijk een tijdje gebiologeerd naar de twee roerloze rijzige gestaltes. Op het moment dat ik verder wil lopen, klinkt er veel verder uit het veen de roep van andere kraanvogels. Als door een wesp gestoken gaan de twee standbeelden op de wieken en luid roepend richting het veen.

Brussel

Als ik mijn fiets terug probeer te vinden die ik hier toch ergens in het bos had gezet, schiet het heel even door mijn hoofd. In ieder geval zijn er nu vier kraanvogels, dat is waarschijnlijk meer dan de hoeveelheid boommarters die op dit moment in de aan het Fochteloërveen grenzende boswachterij rondlopen. Misschien moeten we in Brussel ook maar eens een aanvraag indienen voor een Pinemarten Wood Resort…

Open water is belangrijk

Thu, 12 Apr 2012 15:05:47 +0000

Open Water project Brouwers.JPG

In een laagveengebied hoort water. Het liefst open water. Als je dit gebied zijn charme wil laten houden dan moet je ingrijpen. Doe je dat niet dan verandert het huidige afwisselende landschap in één groot moerasbos.

Afwisseling

Juist de afwisseling van open water tot bos in het Wiedengebied trekt veel dieren en bijzondere planten aan. Deze afwisseling in De Wieden maakt het recreëren, in de vorm van varen, fietsen en schaatsen, een geweldige ervaring in de natuur.

Het is tenslotte ook niet voor niets als een Natura 2000-gebied aangemerkt.

Open water

Om dit te bereiken en behouden heeft Natuurmonumenten een doelstelling om steeds weer open water te maken. Net als vroeger de trekgaten verschenen nadat de turf eruit was gehaald. Dankzij het geven van subsidie van de Provincie in het kader van Investeren in Overijssel is uitvoering gegeven van de Kaderrichtlijn Water (KRW) en was het mogelijk om weer een aantal trekgaten te maken.

Project Brouwers bij Wanneperveen

Juist vóór dat het broedseizoen begon legde aannemer Oosterhuis uit Nijeveen de laatste hand aan het noordelijke deel van het project “ Brouwers”. Dit gebied ligt ten noorden van Wanneperveen en maakt onderdeel uit van het Zogenaamde ‘Eiland’. Een stukje Wieden tussen de dorpen Giethoorn en Wanneperveen, waar in voorgaande jaren al veel open water is gemaakt.

Na 1 augustus zal de aannemer beginnen met het zuidelijke deel van het project.