Om je beter en persoonlijker te helpen, gebruiken wij cookies en vergelijkbare technieken. Met de cookies volgen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen onze site. Hiermee tonen we advertenties op basis van jouw interesse en kun je informatie delen via social media. Als je verdergaat op onze website gaan we ervan uit dat je dat goedvindt. Meer weten en instellingen.

Wandelen

Wandelroute Korendijkse Slikken

  • Vrij wandelen op wegen en paden
Wandelen

Wandelroute Korendijkse Slikken

Tientallen ganzen, een rietkraag vol zingende vogels en lepelaars in een kreek. Heemst, orchideeën en andere bloemen, zoemende bijen; rust en ruimte om je heen. Wandel naar de imposante kijkhut van waar je zicht hebt op de kreken in het gebied en het Haringvliet. Vergeet ook zeker niet een bezoek te brengen aan de kijkterp met het weidse uitzicht over de Spuimonding. Hier kun je wandelen, struinen, vogels kijken en je even alleen op de wereld voelen. Je bent hier welkom van 15 juli tot en met 15 maart.

De wandelroute start vanaf de parkeerplaats aan de Westdijk en loopt het eerste deel door de Leenherengorzenpolder. Na het klaphek is de route aangegeven met groene pijlen en gaat een brug over. De route is 4,5 kilometer lang en kan uitgebreid worden naar 5 kilometer met een laarzenpad.

Bezoekersinformatie

Bereikbaarheid

    Goudswaard, parkeerplaats Korendijkse Slikken
  • Westdijk 16, 3267 LV Goudswaard (ZH)
  • Vanaf Goudswaard kun je rechts voor het witte huis (nummer 16) beneden parkeren op het parkeerterrein.

Huisregels

Verkennen

De route

 Startpunt

1Wandeling langs de Pit

Je start de route vanaf de parkeerplaats door het natuurgebied Leenherengorzenpolder. Links van je bevindt het water 'de Pit'. Deze plas ontstond na de Watersnoodramp in 1953 toen er grote hoeveelheden grond nodig waren voor dijkherstel. Nu is het een eldorado voor watervogels. Het pad rond de Pit biedt volop beschutting zodat je dicht bij de vogels kunt komen. De kade tussen de Pit en de Leenherengorzenpolder biedt genoeg dekking voor mooie waarnemingen als de fuut, dodaars, slobeend, krakeend, kuifeend, tafeleend, roerdomp en de grote en kleine zilverreiger. In het trekseizoen komen daar nog tal van plevier-, strandloper- en ruitersoorten bij. 

Routebeschrijving
Wandel dit pad uit en ga vervolgens het klaphek door. Vanaf daar volg je de groene pijlen voor de wandelroute.

Zilverreiger
Wandeling langs de Pit

2Bosman-molentjes

Waar een klein dorp groot in kan zijn. In 1920 ontwierp Bas Bosman uit Piershil het Bosman-molentje. Het molentje wordt nog steeds wereldwijd gebruikt. Ook in ons land is het in heel veel weilanden te zien. Het molentje draait vanzelf op de wind en zorgt zo voor een goede waterstand.

Routebeschrijving
Volg de groene pijlen en ga door het zwarte hek over de brug om bij de wandelroute in de Korendijkse Slikken te komen.

Bosman-molentje
Bosman-molentjes

3Rietvogels

In het dichte riet waar je nu doorheen wandelt, is het in lente en vroege zomer één groot vogelfeest. Vaak verscholen in het riet zingen kleine karekiet, rietzanger, rietgors en blauwborst het hoogste lied. Ongelooflijk kunstig bouwen ze hun nesten tussen een paar rietstengels. Helaas voor de kleine karekiet wil een koekoek nog wel eens stiekem een ei in zijn nest droppen. Kijk vooral ook omhoog! Er komt regelmatig een bruine kiekendief of zelfs een zeearend voorbij.

Blauwborst
Rietvogels
zeearend
Rietvogels

4Water weer de hoofdrol

Voor de afsluiting van het Haringvliet waren de Korendijkse Slikken zout en stonden onder invloed van de getijden. Er groeiden biezen en riet, onstuimige kreken doorsneden het land. De Haringvlietsluizen sloten in 1971 de rivier af van zee. Daardoor was er geen zout getij meer, slibden kreken dicht en verruigde het gebied. Onlangs gaven wij het water weer de hoofdrol in dit gebied. De oevers van de twee grote kreken zijn verlaagd zodat ze weer onder invloed van het water komen te staan. We groeven kreken die waren dichtgeslibd uit, zodat het Haringvliet weer kan binnenkomen en daarmee voor de vogels vis kan brengen. Op sommige plaatsen zie je duikers in het verhoogde wandelpad. De kleppen op deze duikers zorgen ervoor dat het water langer vastgehouden wordt in het gebied.

Slikkige oevers in Korendijkse Slikken
Water weer de hoofdrol

5Rietsnijders

Vroeger, toen het Haringvliet nog een echte getijdenrivier was groeiden er op de oevers biezen en riet. Het riet, en soms ook de biezen, werden geoogst. Het waren noeste werkers, de mannen die vroeger in de Korendijkse Slikken riet sneden. Loodzwaar werk dat in de winterperiode plaatsvond. Lange koude dagen met sober voedsel en klamme kleren. Met een rietsnit of -haak werd het riet zo dicht mogelijk bij de grond afgesneden om het daarna te ontdoen van loof en dode kruiden. De rietsnijders bosten dan de stengels op en brachten deze loodzware rietbossen (vaak op de rug!) naar een buitendijkse natuurlijke verhoging, de rietheuvel. Veilig buiten het bereik van het Haringvliet bleef het riet daar tot het volgende voorjaar liggen totdat de rietaak het kwam ophalen.

Routebeschrijving
Hier kun je kiezen om eerst de kijkhut te bezoeken of eerst naar de kijkterp te wandelen. De bewegwijzeringsborden in het gebied geven deze uitkijkpunten aan.

Rietsnijders
Rietsnijders
Rietsnijders met rietaak
Rietsnijders

6Kijkhut de zeemol

De kijkhut waar je nu naar toe loopt, is ontworpen door ROAD Architecten. De makers zijn hierbij geïnspireerd door het leven in de Oosterschelde; de hut lijkt wat op een schelpdier. Het bouwwerk is gebouwd met tweedehands hout en steenschotten. Bijna vier meter hoog is het een ‘organisch’ monument in dit oude land. Inmiddels wordt de hut in de volksmond 'de zeemol' genoemd. Vernoemd naar de noordse woelmuis een zeldzaam, bedreigde muizensoort die juist zo typisch is voor deze deltanatuur.

Het water in het Haringvliet kent nog maar een tijverschil van 30 cm. In 2018 heeft Natuurmonumenten oevers van de kreken afgeplagd om zo het Haringvliet meer invloed te geven. Meer water en meer dynamiek zorgen voor slikkige delen vol bodemdieren en paaigebied voor vis. En dus voor heel veel vogels, vooral in de trektijd.

Kijkhut de Zeemol
Kijkhut de zeemol
Zicht vanuit de kijkhut
Kijkhut de zeemol

7Laarzenpad

Vanaf dit punt kun je de route met 0,5 kilometer uitbreiden via het laarzenpad. Dit pad ligt ongeveer 60 centimeter lager dan het normale wandelpad, waardoor je vooral in de wintermaanden laarzen nodig hebt om droge voeten te houden.

8Uitzicht vanaf de kijkterp

Vanaf dit punt kijk je uit over het Spui en in de verte het Haringvliet. Aan de overkant ligt het natuurgebied de Beningerslikken op het eiland Voorne-Putten. ’s Winters foerageren hier duizenden ganzen die in het hoge noorden broeden. ’s Zomers kleurt het gebied roze/geel als heemst en guldenroede bloeien. Niet zelden vliegt hier een zeearend voorbij. Deze machtige vogel (spanwijdte tot 2,5 meter!) heeft een nest op Tiengemeten.

Heb je eten of drinken meegenomen tijdens je wandeling? Neem hier dan even plaats aan de picknicktafel en geniet van het weidse uitzicht over het Spui en het Haringvliet.

Uitzicht vanaf de kijkterp
Uitzicht vanaf de kijkterp

9Ree

Dankzij de rust en de landschappelijke variatie zijn de Korendijkse Slikken een goed leefgebied voor reeën. De graslanden en struiken bieden genoeg eten en er zijn voldoende ‘verborgen’ plekken om een ‘leger’ te maken. Zo’n leger is een uitgekrabde ondiepe rustkuil van 40 bij 60 centimeter onder boom of struik. In mei, juni werpen de hindes. De eerste dagen laten ze hun kalfjes overdag alleen. Dat klinkt weinig zorgzaam maar is juist uitgekiend. De jonge dieren zijn dankzij hun bruin-witte vlekken perfect gecamoufleerd in het gras. Bovendien verspreiden ze de eerste dagen geen geur zolang ze zich niet bewegen. De hinde komt een paar keer per dag om het kalf te zogen. Na die eerste dagen gaan hinde en kalf samen op pad.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld koeien en geiten, zijn reeën geen grote eters. Het zijn ‘knabbelaars’. Geen bergen gras maar knoppen, vruchten, kruiden en jonge scheuten.   

Ree
Ree

10Het Spui

Het Spui is een getijdenrivier en verbindt het Haringvliet met de Oude Maas. Aan de monding van deze 16 km lange waterweg is de kenmerkende deltanatuur hersteld. Door verlaging van oevers en het graven van kreken kreeg het water weer meer invloed. Zo kan deltanatuur ontstaan met slikkige delen die soms nat zijn en soms droog. Elk moment van de dag en het jaar anders. Een paradijs voor vogels.

Het Spui
Het Spui
logo

Ook zo genoten van deze route? Help de natuur. Ga naar nm.nl/nieuwlid.