Philemon en Baucis

Philemon en Baucis is een mythe uit Metamorphosen van Ovidius.

“In een land hier ver vandaan woonden mensen die niet zo erg aardig en gastvrij waren, zo ging het verhaal. Dat wilde oppergod Zeus wel eens met eigen ogen gaan bekijken. Hij daalde af van zijn berg de Olympus, en nam Hermes met zich mee. Zeus verkleedde zich als een gewone reiziger. En Hermes vermomde zich als een armoedige bedelaar. Ze klopten bij de mensen aan. Maar niemand deed open. Mensen waren niet thuis, of ze gluurden door een kiertje en deden vervolgens alsof ze niets hoorden. Pas bij de allerlaatste deur, waar een bejaard en arm echtpaar woonde, werd Zeus hartelijk verwelkomd. Philemon en zijn vrouw Baucis schotelden hun gasten het lekkerste voor dat ze in huis hadden: kaas, honing, vijgen en dadels. Ook al was het hun laatste voorraad.

Als dank vroeg Zeus waarmee hij Philemon en Baucis van dienst kon zijn. Ze antwoordden dat ze al zo verschrikkelijk oud waren, dat er niet zo veel te wensen over was. Ze hadden in hun leven alles samen gedeeld. En daarom zouden ze ook als hun laatste ogenblik was gekomen, samen willen sterven. Toen bouwde Zeus een tempel voor hen. En bij hun dood veranderde hij ze in twee bomen die met hun stammen en takken in elkaar waren verstrengeld. Zo zouden ze voor altijd in een innige omhelzing blijven staan.”
 

word nu lid