Wandelen

Poezieroute Veluwezoom met John Jansen van Galen

Poezieroute Veluwezoom met John Jansen van Galen

13 km

Waar

Nationaal Park Veluwezoom

Wandelen

Poezieroute Veluwezoom met John Jansen van Galen

John Jansen van Galen, oud-presentator van het NOS radioprogramma Met Het Oog Op Morgen, bracht zijn jeugd door op en om Nationaal Park Veluwezoom. Wandel met hem mee. Onderweg vertelt hij over zijn herinneringen, bij ieder punt heeft hij bovendien een passend gedicht uitgekozen.

De wandeling is samengesteld uit delen van verschillende gemarkeerde routes. De route-aanwijzingen zijn cursief aangegeven in onderstaande beschrijving.

Vanaf het bezoekerscentrum volg je eerst de met gele pijltjes gemarkeerde route, tot aan punt 6.

Praktische informatie

Bereikbaarheid

  • START

Startpunt

Bezoekerscentrum Veluwezoom: Toon op kaart

Aanrijdroute auto

Neem vanaf de A12 (Utrecht - Arnhem) ten oosten van Arnhem op het knooppunt Velperbroek de afslag Zutphen. Daarna afslag Velp. Volg verder de borden Veluwetransferium Posbank. Komende vanaf Doesburg/Dieren volg je de borden vanuit De Steeg.

Aanrijdroute openbaar vervoer

Neem de trein naar Rheden. Kijk op www.ns.nl voor de actuele dienstregeling. Vanaf het station is het 10 minuten lopen. Volg de gele borden ’bezoekerscentrum’.
Neem de bus vanuit Arnhem, stap uit bij pannekoekenhuis Strijland. Vanaf daar is het ongeveer 10 minuten lopen. Volg de gele borden ’bezoekerscentrum’.

De route

 Startpunt

1Koetshuis landgoed Heuven

"Dit is het land van mijn jeugd. Toen ik al in Amsterdam studeerde, met heimwee naar de Veluwezoom, liep ik hier zaterdagmiddagen lang met de hond door hei en bos, en dan kwam ik langs dit huis. "Gedicht:J C Bloem, KamperfoelieIk had niet vaak meer aan dat huis gedacht,Noch aan dien tuin. Dit alles is verleden.Eindlijk raakt ieder ieder leed ontgleden,Al is het hart ook bijna omgebracht.Vanwaar dan dat, terwijl 't ontembaar hartAl lang naar andre, verdre dingen haakte,Ik mij weer in 't voormalige wist verward,Omdat ik aan den geur dacht, zwoel en lauw,Die van de kamperfoelie zich losmaakteBij 't stijgen van den zomeravonddauw
Koetshuis landgoed Heuven
Koetshuis landgoed Heuven

2Het Klaphek

"Hier rechts ligt het Klaphek. ’t Was vroeger een hoeve. Bij wijze van schoolreisje liepen we er helemaal heen met de klas. We lieten het hek klappen, deden spelletjes in de hei en de vader van een klasgenoot, die groenteman was, bracht ons op de fiets kersen. Zondoorstoofd liepen we terug."Gedicht: Tjitske Jansen, Dit is een brief Dit is een brief aan vaders en moeders.Ik ben het kind.Hou me vast en kijk naar me.Til me op, zet me neer, laat me gaan.Het kan mij niet schelen hoe u uw geld verdienten of u succesvol bent.Geld daar kun je snoep van kopen,maar ik hoef geen dure koeken bij de chocolademelk.Alleen maar een dropje op mijn knie als ik gevallen ben.Alleen maar op schoot.En als ik op schoot zit, moet u niet altijd tv kijken.En als u mij een verhaaltje vertelt,ga dan op de rand van mijn bed zitten.En zeg dat ik mijn ogen dicht mag doen.En vraag me hoe het was vandaag want dat begrijp ik best.En ik zal zeggen dat het fijn was vandaag.En blijf dan na dat verhaaltje nog even zitten.En kijk dan naar me.
Het Klaphek
Het Klaphek

3Heiderust

"Dit is het hek van Heiderust. Als kind al wandelde ik met mijn ouders door het Ossendal, dat u zo meteen links ziet, naar deze begraafplaats tegen de heideheuvels waar mijn grootouders begraven werden en zoveel dorpsgenoten, door zoveel doodsoorzaken."Gedicht: Jan Eijkelboom, EgidiusIk zag je nooit, de laatste jaren.Jij was in wetenschap verdiept,het kunst- en vliegwerk dat je schiep,...en ik in kranten en in jonge klare.Toch was je bij mij als ik riep,en soms vanzelf. Niet te bedarenwas ons plezier wanneer de zwareernst van anderen werd uitgesliept.Maar nu je dood bent mis ik je, altijd.Misschien omdat de mooglijkheidje ooit terug te zien ontbreekt.Misschien omdat ik ‘s nachts soms weetdat je jezelf niet had vermoordals ik je angst had aangehoord.
Heiderust
Heiderust
Heiderust

4Vijver van Beekhuizen

"Langs de vijver van Beekhuizen liep ik al met mijn opa. We lieten stokjes te water: welk het eerst bij de waterval was. Altijd het zijne, hij duwde het stiekem voort met zijn wandelstok. Het mooist is het als de rododendron in bloei staan of in het najaar, onder het gouden bladerdek."Gedicht: Herman de Coninck, Hij had gehooptHij had gehoopt dat het zonder herfst kon.Ineens sneeuw. De ascese van wit. De precisie van kou.Minder moet zorgen voor betekenis,meer moet ervan genezen - en dat het dan gedaan was. Niet dit maanden-lange afhaken van laatste blaren, uitsorterenvan rommel, zó eindeloos uitpakken met gemisdat je blaren terug zou hangen aan hun taken. Hij had gehoopt dat het zonder verzuren kon.Maar de hele tuin ligt te gisten van urenregen, en bijna te sissen van één minuut zon.O, toen alles nog voorbij kon gaan en niets hoefde te duren.
Vijver van Beekhuizen
Vijver van Beekhuizen
Vijver van Beekhuizen

5Philemon en Baucis

"Philemon en Baucis, leerde ik op het gymnasium bij Griekse mythologie, waren twee oude mensen die zo aan elkaar verknocht waren dat ze als eikenbomen vereeuwigd werden, hun takken in elkaar verstrengeld."Gedicht: J.A. Dér Mouw, ‘k Maak in gedachten 'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:Dan sta 'k weer op de plek, die zomerdag,Waar ik door de eikenlaan je komen zag;Als reliquie heb ik dat beeld bewaard:Uit zonn'ge boomen dropte op zonnige aard,Overal neer de zonn'ge vinkenslag;'k Zag op jouw goed gezicht die blije lach,En 'k dacht op eens: Ben ik die liefde waard?En één ding weet ik: als jij dood mocht gaan,Zal 't zijn, als stond ik weer in de eikenlaan,Toen jij zou komen met jouw lief gezicht.Dan wordt die zomerdag, zoolang voorbij,Een vizioen van toekomst, waarin jijMij staat te wachten in onwereldsch licht.
Philemon en Baucis

6Beukenlaan

"In zo’n laan ging de hond er vaak vandoor, op eigen houtje, met een feilloos richtinggevoel twee, drie verkeerswegen overstekend. En als ik dan uren later thuiskwam, verontrust, lag 'ie al tevreden achter de warme kachel."Gedicht: Rutger Kopland, BeukenlaanDe gedachte dat deze bomen wetenwie ik ben, uit al die mensen deze toevalligeman, vrouw, deze eneze komen zo langzaam uit het gazongaan zo langzaam langs het padverdwijnen zo langzaamde gedachte dat deze bomenom mij geven, dat ze op mij wachten,dat ze weten dat ik komDit is het punt waar je de gele route verlaat en overgaat op de NS route, die wordt aangegeven met rood/witte bebording; volg de Snippendaalselaan een stukje naar boven en sla vervolgens rechtsaf  het pad in over de hei. Het pad voert je over het prachtige Herikhuizerveld , richting het monument de Posbank. Vanaf de Posbank volg je de zwarte pijltjes route terug tot aan het bezoekerscentrum. Wil je de rest van de route op een ander moment lopen, stap dan niet over op de NS route maar blijf de gele pijjltjes volgen. Die leiden je terug naar het bezoekerscentrum.  Loop je alleen de oostelijke lus van de route, langs punt 7, dan kun je de route hier oppakken.
Beukenlaan
Beukenlaan

7Heidepaadje

"Zo’n weg, slingerend door de hei, daar kan ik weemoedig van worden. Hoeveel uren, hoeveel kilometers heb ik er al niet gelopen met mijn verloofde, in die veertig jaar dat wij samen wandelen. En hoe lang nog?"Gedicht: J.C. Bloem, Het portretWanneer ik dood ben en de donkren komen,Geef me 't portret niet mee, dat altijd mijTen hoofdeneinde stond en in mijn dromen.Ik merk er toch niets van. Het is voorbij.Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgenDe beeltenis van dit bemind gelaat,In een tot molm geworden kist geborgen,Diep in de muffe grond met mij vergaat.Doch als ik stervend ben, maar nog niet henen,Dan wil ik 't houden in mijn vege hand.Mijn laatste denken moet nog zijn doorschenenDoor 't liefste waar het zich aan had verpand.Want ik berust erin. 'k Heb in mijn strevenNaar iedere andre liefde om niet gehaakt -Door deze alleen is dit rampzalig levenTot onuitsprekelijk geluk gemaakt.
Heidepaadje
Heidepaadje
Heidepaadje
Nationaal Park Veluwezoom

Wat wij hier doen

Wat doen wij hier

Natuurmonumenten houdt Nationaal Park Veluwezoom al ruim honderd jaar in topconditie. We zetten runderen, paarden en schapen in om heide en stuifzandgebieden open te houden. In het bos krijgen inheemse bomen de ruimte. Op landgoederen onderhouden we lanen, weides en waterpartijen. Zo creëren we ideale omstandigheden voor onze planten en dieren. De komende jaren besteden we aandacht aan de wegen en paden van de Veluwezoom. Zo blijft dit drukbezochte natuurgebied in de toekomst goed toegankelijk voor verschillende gebruikersgroepen. De natuur staat hierbij voorop, want natuur beschermen is en blijft ons belangrijkste doel.

Word lid
13 km

Poezieroute Veluwezoom met John Jansen van Galen