Holland op z'n mooist: Wolfheze

3 uur

9,1 km

Over de route

Kom genieten van deze mooie wandelroute in natuurgebied Wolfheze die perfect aansluit bij de wereld van de schilders van de Oosterbeekse en Haagse School.

In de zomermaanden schilderden de kunstenaars van de Oosterbeekse en Haagse school het liefst in de vrije natuur, oftewel ’plein-air’. Industrieel gefabriceerde verf in makkelijk mee te nemen tubes maakte het vanaf de 19de eeuw mogelijk om naast tekeningen ook snelle studies in aquarel of olieverf te maken. Dit resulteerde in zowel simpele compositieschetsen als uitgewerkte detailstudies van bomen, planten en vee. Notities over compositie en kleur dienden als geheugensteuntje voor in het atelier, waar de schilders hun schilderijen uitwerkten.

In die tijd was er een toenemende waardering voor de natuur in eigen land. Dat uitte zich in de oprichting van Natuurmonumenten in 1905.

Deze wandelroute is niet bewegwijzerd. De route-aanwijzingen staan in onderstaande beschrijving.

Waar kun je starten

Wat kom je onderweg tegen?

1. Station Wolfheze

Landgoedeigenaar Baron van Brakell van kasteel Doorwerth stelde rond 1845 grond beschikbaar voor de aanleg van de ‘Rhijnspoorweg’. In ruil daarvoor wilde hij zijn eigen halte. Hij liet een weg aanleggen van zijn kasteel naar deze halte, waar later het dorp Wolfheze ontstond.

De nieuwe spoorwegen maakten het reizen ook voor kunstenaars een stuk eenvoudiger. Zij waren vooral op zoek naar stukjes ‘ongerepte natuur’, voor zover daarvan in Nederland nog sprake was. Aanvankelijk vonden ze dit vooral rond Oosterbeek.

Staande voor de stationswinkel loop je via het fietspad langs de brandweerkazerne het dorp uit. Ga daar waar het ruiterpad zich splitst van het fietspad rechts – eerste gele toegangsbord Natuurmonumenten - en volg de beukenlaan.

2. Beukenlaan

Jac. P. Thijsse, medeoprichter van Natuurmonumenten en bekend natuurbeschermer, verkende voor de aankoop het landgoed Wolfheze. Hij deed dat al wandelend vanaf het station, over deze beukenlaan, richting de Wodanseiken, de sprengen en de Duizendjarige den. Hij schreef dat ‘Wolfheze groote betekenis heeft in de beschavingsgeschiedenis van Nederland en dat onze romantische landschapschilders heerlijk getuigd hebben van de schoonheid van deze streek’.

De aanleg van de snelweg heeft helaas een erg negatief effect gehad op dit door Thijsse bejubelde landschap.

Ga bij het asfalt linksaf en volg het fietspad tot T-splitsing met fietspad. Ga daar rechtsaf, door de tunnel onder de snelweg; na ongeveer 100 m schuin rechtsaf het zandpad omhoog volgen (=ruiterpad).

Volg dit pad, deze gaat iets verderop schuin rechts naar beneden en neem dan het eerste pad rechts.

Voor de Sprengkop, ga je bij ‘Keuzepunt R46’ links langs het bord ‘Bilderbergbossen’, de opvallende geel-zwart gestreepte grenspaal en vervolgens gelijk links naar de sprengkop.

3. Papiermolenbeek

Rond 1550 is de Papiermolenbeek gegraven. De beek werd in het verleden gevoed door sprengkoppen, die zo diep waren uitgegraven dat ze het grondwater bereikten. Met het stromende water werden watermolens aangedreven.

Jac. P. Thijsse was erg onder de indruk van deze stromende beken. Hij bepleitte bij Natuurmonumenten het gebied aan te kopen. In 1939 werd het eerste deel verworven. Helaas is de beek nu drooggevallen door grondwaterwinningen elders.

Matthijs Maris schilderde rond 1860 in de omgeving van Oosterbeek een sprengkop met de toepasselijke naam ‘De Oorsprong’.

Loop vanaf de sprengkop – te herkennen aan de blauwwitte NAP schaal - vervolgens een klein stukje terug tot de splitsing naar de geel-zwarte grenspaal. Ga hier links en bij de kort daarop volgende T-splitsing ook links.

Vanaf hier volg je de gele pijl ‘Hoog Wolfheze’.