De Brunssummerheide ligt in het prachtige heuvelachtige Zuid-Limburg, tussen Heerlen en Landgraaf. Het ene moment loop je in het donkere dennenbos en het andere moment tussen glooiende heidevelden. Geniet van prachtige uitzichten. Met een beetje geluk spot je een ree, een groene specht of een zandhagedis.
Volg de paaltjes met de rode band. De route start op de parkeerplaats achter ons informatiebord.
Kies bij punt 9 of je een korte route of de hele route waar je bij de brug over de Roode Beek komt wilt wandelen.
Op deze route mag je nogal wat klimmen en dalen op glooiende heuvels. Dit hoogteverschil is zeer kenmerkend voor het Zuid-Limburgse landschap. Een landschap dat is ontstaan door de eeuwenlange erosie door rivieren en beken, maar ook door aardverschuivingen onder het oppervlakte.
2. Open bos in wording
Links zie je een productiebos. Dit bos is vroeger geplant om hout te kunnen kappen. Kenmerkend voor productiebossen zijn de kaarsrechte rijen met bomen. De bomen zijn allemaal even dun of dik, lang en hoog en staan even ver van elkaar af.
Aan de andere kant zie je een open bos dat ook is aangeplant. We willen dit gebied een natuurlijker karakter geven. Met meer open plekken en variatie in soorten loofbomen, struiken en planten. Zo ontstaat er een rijkere leefomgeving voor verschillende dieren, zoals de groene specht, de rode bosmier en kleine zoogdieren als muizen en eekhoorns. De natuur wordt er een stuk gevarieerder, gezonder en mooier van!
3. Holle weg
Hier wandel je door een kleine holle weg. Deze is ontstaan door wegspoelend water en door wandelende en transporterende mensen. Holle wegen hebben soms wanden van 4 meter hoog. Hier maken dieren zoals dassen, muizen en vogels graag hun plekje om te wonen.
Hier en daar zie je prachtige beuken. Dit zijn de bomen met de gladde stam, de beukennootjes en de ronde bladeren. De meesten hebben meerdere stammen. Mensen hakten hier vroeger de bruikbare takken van de stam, steeds op een andere hoogte.. Dat takkenhout hadden ze nodig als steel voor gereedschap of als stookhout. Aan de boomstronk groeiden steeds nieuwe takken en stammen. Het gebruik van vroeger is hier dus nog goed te zien.
