Update: Ivm de introductie van het wandelknooppuntennetwerk 2026, zal deze route met de groene paaltjes op termijn gaan vervallen. Deze route is deels aangepast en kun je volgen door de gele plaatjes met witte pijltjes te volgen. Deze nieuwe route zal eind maart 2026 gereed zijn.
Deze wandelroute biedt je prachtige uitzichten in een fraai Zuid-Limburgs landschap en voert je langs de oever van de Geul.
Deze pittige wandeling met afdalingen en een aantal klimmen kun je volgen met de witte pijltjes. Er zijn voldoende prachtige uitzichten om even stil te staan en op adem te komen.
Je hebt hier een mooi uitzicht op de Däölkesberg. Däölkes is Limburgs voor kauwtjes. Deze vogels nestelen graag in holen in deze kalkstenen berg. Ook de mens maakte ooit gebruik van de berg. Er zijn zelfs vuurstenen werktuigen uit de Nieuwe Steentijd gevonden!
Kalkgraslanden
Tegenover de Däölkesberg zie je tot aan het treinspoor de kalkgraslanden die enkel nog te vinden zijn in Zuid-Limburg. Natuurmonumenten beheert deze kalkgraslanden zorgvuldig, zoals ook te lezen is op het infopaneeltje bij het hekwerk. Soms lijkt het alsof ze met het hooien wat stukken vergeten zijn. Maar, dat is juist gedaan zodat o.a. vlinders, insecten en kleine zoogdieren altijd een schuil- en voedselplaats hebben. Op de andere delen van de graslanden is dan weer meer licht en ruimte, waardoor zeldzame kalkminnende planten kunnen blijven voortbestaan. In de bloeiperiode is het volop genieten van deze kleurenpracht!
2. De Kluis
In Limburg vind je op enkele plekken nog kluizen. Dit zijn eenmanskloosters: kleine, eenvoudige woningen met een kapel. Het gebouw dat je hier ziet, is zo'n voormalige kluis. Hij werd in 1688 op de plek van een houten schuilhut gesticht door Gerard Ernest Hoen van Carthyls, heer van Schaloen. Tot 1930 woonden hier verschillende kluizenaars.
Bedevaartsoord
De beroemdste kluizenaar is ongetwijfeld Arnoldus Haesen uit Wijlre, die de kruiden uit het bos rond de kluis verwerkte in de ‘Anthoniusbroodjes’. Veehouders voerden de broodjes aan hun dieren en de gezondheidsresultaten in de stal waren verbluffend! De kapel werd al snel te klein voor de dankbare veetelers. De kluis werd vergroot en de ‘De Sjaasbergergank’ (bedevaart) was geboren. Ieder jaar op de laatste zondag van juni komen pelgrims naar deze plek waar onder de lindebomen naast de kapel een mis wordt opgedragen. Sjaasberg betekent grens- of scheidingsberg en markeert de grens tussen de eigendommen van Kasteel Genhoes en Kasteel Schaloen. De Kruisweg die naast de Kluis staat, is in 1843 op initiatief van de pastoor van Schin op Geul gebouwd.
3. Zeldzaam middenbos
De bossen aan weerszijden van dit pad worden beheerd als een zogenoemd middenbos. Vroeger kapten bewoners constructie/bouwhout en geriefhout (wat overbleef was brandhout) uit de bossen. Hierdoor kenden dergelijke bossen een grote variëteit aan boomhoogtes en er waren relatief veel open plekken. Zonlicht kon hier tot de bodem reiken, waardoor er fraaie ondergroei tot bloei kon komen.
Bijzondere planten en bloemen
In een goed functionerend middenbos, op ondiepe kalkbodem, kun je daardoor bijzondere plantensoorten tegenkomen, waaronder diverse orchideeënsoorten. Je vindt op deze helling ook bloemensoorten die afhankelijk zijn van een open bosstructuur en een warm microklimaat. Bijvoorbeeld de purperorchis, wilde akelei, fraai hertshooi en de keverorchis. Door de combinatie van oudere bomen (zogenoemde overstaanders) én warme microklimaten op recente kapplaatsen met veel lichtval, leven hier ook veel verschillende dieren.
Oog voor natuur en cultuur
Het middenbos, zoals dat hier (weer) beheerd wordt door Natuurmonumenten, kwam vroeger op veel meer plekken op steile hellingen in Zuid-Limburg voor. Genhoes is nu nog de enige of één van de weinige plekken waar het middenbos nog in ere wordt gehouden. Geniet dus nog even van dit unieke stukje natuur met cultuurhistorie!
