Ga direct naar inhoud
Nieuws

De Vrijwilligers van Natuurmonumenten

29 december 2023 | Ledencommissie Zuid-Holland

In de vorige nieuwsbrief introduceerden we de rubriek “De vrijwilligers van Natuurmonumenten”. De tweede vrijwilliger uit Zuid-Holland die we interviewen is Gert Huijzers. Gert is al vele jaren betrokken bij de Korendijkse Slikken en Spuimonding Oost in de Hoekse Waard. Gert vertelt ons over de verschillende activiteiten die hij voor Natuurmonumenten uitvoert. En die zijn heel uiteenlopend. Zo inventariseert Gert vogels, telt hij bijen, helpt toezicht houden, is hij betrokken bij het beheer van het terrein en nog veel meer!

Gert Huijzers met zeearendjong

Waar hebben we de grootste kans jou te kunnen vinden als je niet thuis bent?
De grootste kans heb je dan op de Korendijkse Slikken of Spuimonding Oost bij Goudswaard. Op de Korendijkse Slikken kom ik al sinds mijn jongensjaren. Spuimonding Oost ligt er tegenaan en is in 2017 van een akker omgezet in een zoetwatergetijdegebied.

Entree Korendijkse Slikken en Spuimonding Oost

Entree Korendijkse Slikken en Spuimonding Oost

Welk vrijwilligerswerk doe je bij Natuurmonumenten?
Ik ben bij veel zaken betrokken, zoals vogelinventarisaties, bijentellingen, toezicht houden, afstemming met het team over het beheer van de terreinen, afstemming met de pachters over de maaimomenten vanwege de weidevogels en insecten, betrokken bij ontwikkelingen in het terrein en kwaliteitstoetsen, af en toe een excursie, betrokken bij communicatie, bij wat niet, zou je bijna zeggen. Een gevuld bestaan voor een pensionado, mijn geraniums staan in de natuur (Gert knipoogt).

Hoe ziet jouw dag als vrijwilliger eruit?
De variatie is groot, het hele jaar door vogeltellingen: broedvogels, waterwild, ganzen- en grote zilverreigerslaapplaatsen en SOVON LiveAtlas. Buiten de broedvogels en het LiveAtlas project zijn alle andere tellingen van september tot april. De zeearenden volg ik sinds de start van hun broeden in 2021 jaarrond. Het eerste jaar was het spannendste en heb ik bijna van dag tot dag gevolgd en vastgelegd. Wat het voor de vervolgjaren makkelijk heeft gemaakt voor momenten als eerste eileg en het uitkomen van de jongen. Daarmee kan ik Natuurmonumenten en de Werkgroep Zeearend Nederland van informatie voorzien voor bijvoorbeeld het ringen van de jongen. Er zit een pracht koppel wat intussen vier jongen heeft grootgebracht en jaarrond in de nabijheid van het nest is. 

Wandelroute langs de Korendijkse slikken

Begin wandelpad Korendijkse Slikken

Naast de vogels nemen de insecten een belangrijke plaats in en dan vooral de bijen. De vroegste bijen kunnen met mooie zonnige dagen al in februari voorzichtig tevoorschijn komen en dat loopt door tot in oktober. Dat is voor mij de drukste periode om alles te combineren van vogels en insecten, het inventariseren, registreren, fotoarchief op orde houden, waarnemingen uitwerken, aan onderzoeken meewerken, afstemmingen met verschillende partijen, enz. Dan sta ik 24/7 aan. Gelukkig krijg ik alle ruimte van m’n echtgenote. 

Afgelopen drie jaren stond de zwaar bedreigde zandhommel voor mij centraal. Deze hommel is eigenlijk alleen nog maar in de gebieden rond de Spuimond, op Tiengemeten en in de Biesbosch te zien. In die jaren heb ik aan een aantal onderzoeken van het Kenniscentrum Insecten meegewerkt en nog wat eigen onderzoek gedaan. Dit alles met het doel om de zandhommel in Nederland te laten overleven.

Zandhommel verzamelt stuifmeel

Zandhommel verzamelt stuifmeel

Hoe vind je het contact met de andere vrijwilligers en medewerkers van Natuurmonumenten? 
Gelukkig heb ik korte lijntjes met alle medewerkers binnen het team Zuid-Hollandse Eilanden van Natuurmonumenten. Over en weer weten we elkaar goed te vinden. Bijna altijd wordt er snel gereageerd op m’n signaleringen of aanbevelingen. Waar nodig hebben we periodiek een evaluatie. De rechtstreekse contacten met de pachters zijn daarbij ook waardevol, om te zien hoe we met z’n allen de natuur een handje kunnen helpen. De medevrijwilligers zijn de slaapplaatstellers bij de grote zilverreigers. Die houden ook een oogje in het zeil voor bezoekers die misschien van het pad zouden gaan, bijkomende zaken en de vogels. Alles draait om samenwerking, informatie en communicatie.

Grazende koeien in de weide

Bloemrijke weides belangrijk voor insecten en weidevogels

Waarom wilde je vrijwilligerswerk bij Natuurmonumenten doen en wat vind je het leukste aan je werk?
Ik ben al vanaf 1970 op de Korendijkse Slikken te vinden. Toen Natuurmonumenten in 1978 eigenaar werd ben ik als het ware met de inventaris meegegaan. Het leukste vind ik om in het veld met de vogels, insecten, het landschap, enz. bezig te zijn. De natuurbeleving staat bovenaan, maar een goede samenwerking met het team van Natuurmonumenten en de pachters, met mooie natuurresultaten als gevolg, zijn voor mij even belangrijk. 

Is het ook leuk als het regent?
Jazeker, vooral bij onstuimig weer en extra hoog water, dan zit er zoveel dynamiek in het terrein. Dan loopt er meer dan 300 hectare onbekaad gebied onder water, een fantastisch gezicht. De kades, voormalige rietheuvel, wandelpaden en bomen vormen dan voor het kleine spul de hoogwatervluchtplaatsen. Reeën en hazen weten die plekken al snel te vinden, maar hoe gaat dat met al dat andere kleine spul en dan vooral de insecten? Daarnaast is regen ‘heerlijk’ voor het bureauwerk, om mijn rapportages en waarnemingen uit te werken, want met droog weer ben ik moeilijk binnen te houden.

Reeën op hoogwatervluchtplaats

Reeën op hoogwatervluchtplaats

Wat heb je in je werk in het gebied meegemaakt of geleerd en zul je nooit meer vergeten?
Wat me nog helder voor de geest staat, is een slaapplaatstelling van grote zilverreigers, met de medetellers Leo van de Berg en m’n zoon Bart, waarbij we door hoog water werden verrast. Op de heenweg stond het water al tot de randen van de kreken, maar verwachtte ik dat het zou zakken. Niets was minder waar, anderhalf uur later. Het water stond tot aan de randen van onze laarzen en niet veel later tot ons kruis, vanwege kreekjes en greppels waar we door moesten. In het aardedonker, met alleen de weerschijn van het nachtlicht op het water, moesten we in het ijskoude water van december een half uur al wadend naar de dijk terug. Het geluk was dat ik ieder kenmerk, van riet, paaltjes en andere ‘bakens’ wist, om planken te vinden en kreken te vermijden. Anders had het vervelend af kunnen lopen. Een ijskoud avontuur wat we regelmatig ophalen. 

Hoge waterstand in het Haringvliet

Hoge waterstand in het Haringvliet

Wat brengt het jou om actief te zijn in de natuur? Waar geniet je van en waarom vind je natuur belangrijk? 
Dat zit in blijkbaar in de genen. M’n ouders, m’n opa’s, allen hadden belangstelling voor de natuur. Ik zat in m’n kinderjaren al naar de vogelplaatjes van Rizla (vloeitjes) te kijken, want veel meer was er toen in de zestiger jaren niet. Fotograferen en tellen zijn vele jaren met elkaar in competitie geweest. De fotografie is nu vooral om de waarnemingen, verslagen en rapportages te ondersteunen. Ik geniet oneindig in mijn thuisgebieden, van alles wat ik tegenkom. Ik probeer alles weer in een perspectief te zetten, om te kijken hoe het beter kan  met een soort of de gebieden. Heerlijk als je dan merkt dat allerlei partijen, zoals de boeren, Natuurmonumenten, het waterschap Hollandse Delta, de gemeente Hoeksche Waard, het Hoekschewaards Landschap, willen meewerken als je met een goed onderbouwd verhaal voor de natuur komt.

Foto's: Gert Huijzers

Ledencommissie Zuid-Holland