Wandel door het Mantingerveld en ontdek de heidegebieden ten zuiden van Mantinge. Deze wandelroute voert je door een afwisselend landschap van heide, zand en bos. Onderweg kom je langs het Mantingerzand, waar honderden jeneverbesstruiken groeien. Een mooie wandeling voor wie graag de natuur ontdekt en wil zien hoe een landschap verandert.
Natuurmonumenten werkt hier aan het herstel van een groot heidegebied. Met Plan Goudplevier krijgen heide, planten en dieren steeds meer ruimte. Tijdens je wandeling zie je al veel van deze bijzondere natuur en hoe het gebied zich verder ontwikkelt.
Handig om te weten,
De route start bij Parkeerplaats aan de Mantingerdijk
De route is bewegwijzerd met witte routepijlen.
De wandelroute is 9 kilometer lang.
Praktische informatie
Honden mogen mee mits aangelijnd, op de paden
Honden mogen mee mits aangelijnd, op de paden
Wandelen op wegen en paden
Wandelen op wegen en paden
Vliegen met drones niet toegestaan
Vliegen met drones niet toegestaan
Filmopnamen, fotoshoots, trouwreportages uitsluitend na toestemming
Filmopnamen, fotoshoots, trouwreportages uitsluitend na toestemming
Al snel na de start tref je een groot aantal, grillig gevormde, geheimzinnige struiken aan. Dit zijn de jeneverbessen waar het Mantingerzand bekend om staat.
Tot 1920 was het hier door de begrazing van duizenden schapen kaal, met veel stuifzand en hier en daar wat heidestruikjes. Toen de schaapskuddes verdwenen, grepen de jeneverbessen massaal hun kans om te kiemen en uit te groeien op het open zand. Sinds 1970 wordt het Mantingerzand als een jeneverbesreservaat beheerd.
2. Doorleefde eiken
Boven op deze oude stuifzandrug staan bijzondere eiken. Hun grillige stammen en takken laten zien dat ze al heel wat hebben meegemaakt. Maar deze bomen zijn niet alleen mooi om naar te kijken. Ze hebben ook een belangrijke rol gespeeld in het landschap.
De eiken hielden het stuivende zand vast. Zo beschermden ze de akkers en het dorp tegen het zand. Het bos kreeg daardoor een bijzondere waarde en heeft een beschermde status. Kijk eens omhoog naar de oude bomen en bedenk hoeveel winters en zomers ze hier al hebben meegemaakt.
3. Natuurvriendelijke landbouw
Tussen de jonge bomen door zie je een akker liggen: de Achterste Es. Tot in de twintigste eeuw verbouwden boeren uit Mantinge hier hun graan. Inmiddels krijgt de oude akker opnieuw een plek in het landschap.
Op de Achterste Es wordt rogge verbouwd op een natuurvriendelijke manier. Er worden geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen gebruikt. Daardoor krijgen bijzondere akkerkruiden weer ruimte. Misschien zie je tussen het graan wel een korenbloem of akkerviooltje staan. Zo helpt natuurvriendelijke landbouw om ook deze planten een plek te geven.
