Wandelroute Ankeveense Plassen

Waar: Bezoekerscentrum Gooi en Vechtstreek

3 uur 45

11,27 km

Over de route

Maak een prachtige rondwandeling van ongeveer 11 km door een zeer Hollands landschap. Geniet van het waterrijke gebied en kom vogels spotten.

Wandel door het typisch Hollandse landschap rond Ankeveen. Tijdens de wandeling kan je genieten van het uitzicht over de plassen, grasland en moerasbos. De wandelroute voert door een gebied dat is ontstaan door turfwinning. Al in de middeleeuwen werd hier veen gegraven. Vanaf de legakkers werd het veen afgegraven en te drogen gelegd. Je kunt het legakkerpatroon op veel plaatsen nog goed zien. In dit waterrijke gebied broeden veel vogelsoorten. Speur tijdens deze wandeling naar vogels als de zwarte stern, purperreiger, rietzanger en kleine karekiet.

Let op: de wandelroute is een laarzenpad. De route is voor een groot deel onverhard en kan met nat weer (zeer) drassig worden.

Praktische informatie

Waar kun je starten

Startpunt

Bezoekerscentrum Gooi en Vechtstreek

Nu gesloten: weer toegankelijk vanaf 10.00

Noordereinde 54b, 1243 JJ ’s-Graveland (NH)

Verlaat de parkeerplaats bij de vlaggen van Natuurmonumenten en steek het bruggetje over. Het bezoekerscentrum bevindt zich aan de overzijde.

NB Vanaf 1 februari 2022 betalen bezoekers van Boekesteyn die geen lid zijn van Natuurmonumenten een bijdrage voor parkeren. Leden kunnen gratis uitrijden met hun ledenpas. Kijk voor meer informatie op parkeerbijdrage
Volg richting de kruising Noordereinde. Het bezoekerscentrum bevindt zich na 250 meter aan de rechterhand.

Wat kom je onderweg tegen?

Wandel vanaf het bezoekerscentrum naar de doorgaande weg (Noordereinde). Steek via het zebrapad de weg over en ga naar rechts. Loop langs de weg totdat je aan de linkerkant een brug ziet. Ga de brug over en vervolgens gelijk naar links. Iets verderop (vóór De Drie Dorpen) zie je een klaphek. Ga het hek door en volg het pad door de weilanden. Je wandelt nu over het Verlengde Bergse Pad door de Stichts Ankeveense Polder.

1. Historisch kerkepad

Vroeger liepen de inwoners van Ankeveen over dit pad om in Nederhorst den Berg naar de kerk te gaan. Vanaf dit onverharde paadje zie je regelmatig ooievaars lopen, op zoek naar een lekker hapje. Maak ook reeën maken gebruik van de rust en de beschutting in dit gebied.

Aan het eind van het Verlengde Bergse Pad stond vroeger een gele ophaalbrug. Als vergelding voor de verloren strijd werd de brug door de Duitsers in februari 1945 totaal vernield. Precies 75 jaar nadat de brug verloren ging, werd deze nieuwe gele brug in gebruik genomen.

Kijk ook eens ónder deze brug! Op de brede rand aan de binnenkant van de brug kunnen de otters in het gebied veilig de weg oversteken.

2. Petgaten en legakkers

Aan jouw rechterhand zie je het karakteristieke landschap van het Ankeveense laagveen, gevormd door turfwinning. Het eeuwenoude moeras met onverteerde plantenresten bleek kostbaar brandstof te zijn. Stukken veen werden uitgestoken, te drogen gelegd en verkocht in de grote steden rond het gebied. Door deze manier van werken ontstonden er lange, smalle stroken land: de legakkers waar turf kon drogen. En lange sloten: de petgaten waar het veen al was uitgestoken.

In en om de petgaten kan een klein wonder plaatsvinden. Water verandert langzaam in land! Het is een langzaam proces met verschillende stadia. Bij elke stadium horen specifieke planten en dieren. Om ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk dieren en planten een leefgebied in onze gebieden vinden, streven we naar de aanwezigheid van elk stadium. Dat doen onze boswachters door petgaten uit te graven en de stikstofrijke bovenlaag van legakkers af te halen.

Steek aan het einde van het wandelpad de doorgaande weg (Stichts End) over. Je komt nu op het Bergse Pad.

3. Kookwekker in het riet

Waar zouden we zijn zonder riet! Riet is ongelooflijk belangrijk voor heel veel verschillende riet- en moerasvogels. Op het Bergse Pad zou je in het voorjaar zomaar een snorrend kookwekkertje in het riet kunnen horen. Dikke kans dat dit de snor is: een schuw rietvogeltje, die je bijna nooit ziet, maar wél hoort. In het voorjaar komt hij vanuit Afrika naar de plassen om te broeden. De snor bouwt een vrij groot nest tussen de stengels van stevig, ouder riet. Het vrouwtje legt 4 tot 5 eieren die ze in twaalf dagen uitbroedt. Met zijn spitse snavel vangt de snor insecten voor de jongen.

Van april tot september zou je ook het krassende geluid van de rietzanger kunnen beluisteren. Om de vrouwtjes te trekken maakt het mannetje rietzanger in het voorjaar mooie baltsvluchten. Hij vliegt -luidkeels zingend- omhoog en laat zich als een parachute weer neerdwarrelen in het riet.