Vrijwilliger beheer en inventarisatie fauna: Marga

‘Mijn man was al vrijwilliger bij de dinsdaggroep van Natuurmonumenten in De Kampina. Er is ieder jaar een vrijwilligersbijeenkomst, en toen ik een keer meeging, werd ik enthousiast. Ik houd van wandelen, tuinieren en buiten zijn, en wilde iets terugdoen voor de natuur. Ik maak me soms zorgen over hoe het met haar gaat, dus het geeft me een fijn gevoel dat ik mijn steentje kan bijdragen, samen met mensen die hetzelfde gevoel hebben’

In de zomer legt deze vlinder haar eitjes in de bloemknoppen van de klokjesgentiaan. Na een paar dagen kruipen de rupsen eruit en voeden ze zich met het binnenste van de bloem. Als ze volgroeid zijn, laten ze zich op de grond vallen, waar ze wachten op passerende mieren. Dat duurt meestal niet lang: via een rugklier scheiden ze een zoete vloeistof af die de mieren onweerstaanbaar vinden. De mieren slepen de rups mee naar hun nest, waar hij wordt gevoed en beschermd. Daar verpopt hij zich, en zodra de vlinder uitkomt, moet hij het nest zo snel mogelijk verlaten: vanaf dat moment wordt hij als indringer herkend en aangevallen. Boven de grond zoekt de vlinder opnieuw zijn toevlucht in de klokjesgentiaan. En zo begint de cyclus opnieuw.

Iedere donderdag komt de Blauwe Brigade samen. Ze werken aan het leefgebied van de dophei en zorgen dat de gentiaan en het gentiaanblauwtje op precies de juiste plekken voorkomen: daar waar het vochtig genoeg is, én waar de juiste knoopmier in de buurt leeft. Het is een hele onderneming, maar meer dan waard, vindt Marga. ‘Het gaat niet alleen om het ethische aspect, maar ook om het belang van biodiversiteit. We natuur heeft ons nodig, en wij haar minstens zo hard.’

Soms sta ik hier midden in de hei en denk ik: wat bijzonder dat ik hier mag staan, kijken en werken! De Kampina en haar grootsheid kunnen me soms overweldigen, in de goede zin van het woord. Het is echt een privilege dat ik hier mag zijn en mijn bijdrage mag leveren.’

Tekst en foto’s: vrijwillig reporter Anouk van Cleef