Vrijwilligers inventarisatie peilbuizen: Douwe en Joke

Vorig jaar ontving Douwe een speldje van Natuurmonumenten omdat hij 30 jaar vrijwilliger was.

Hoe is het begonnen?

Op zoek naar woonruimte in 1977 zag ik dit boerderijtje, bijna aan de rand van de Haulerpolder. Dat sprak me aan. Ik wist direct dat ik hier met Joke wilde wonen. Zo geschiedde. Toen Joke later weer aan het werk wilde, ben ik voor de kinderen gaan zorgen en op kleine schaal gaan boeren met drie koeien en een paar schapen. Ik had niet genoeg grond om de koeien te laten grazen, dus maakte ik een afspraak met iemand uit het dorp om zijn landje te maaien en te hooien. Later kwam de ruilverkaveling, in overleg met de eigenaar heb ik dat stuk grond toen aangemeld. Dat werd toegewezen aan Natuurmonumenten. Sindsdien helpen we met het beheer ervan.

Wat doen jullie dan zoal?

Onze Schoonebeekers (heideschapen) grazen in het reservaat. We gaan iedere dag wel even het reservaat in, om ze te bezoeken. Elke twee weken doen we op verzoek van Natuurmonumenten hydrologische metingen. Daarvoor zijn er op tien plekken waterpeilbuizen aangebracht voor hang- en grondwater. De discrepantie tussen die twee metingen zijn belangrijk en worden verwerkt in statistieken. Die standen geven we digitaal door maar houden we voor onszelf ook in boekjes bij. Daarnaast letten we ook op de weidevogels, zoals de grutto, kievit en tureluur. Om het reservaat is een highpower raster aangebracht om de vos buiten te houden, dat lukt aardig, maar heel af en toe sprong er toch nog wel een door heen. Als extra beveiliging tegen grondpredatoren hebben we netten gespannen, de weidevogels gaan achter die netten zitten, slim hè? Bijkomend voordeel is dat het raster ook goed lijkt te helpen tegen wolven. Als er een paaltje scheef staat of een draad loshangt, fixen we dat, we houden goed in de gaten dat alles in goede staat is.

Hebben jullie nog tijd voor andere dingen?

Naast de Haulerpolder doe ik ook twee keer per jaar slaapplaatstellingen voor ganzen in het Fochteloërveen, dat is erg leuk. Ook ben ik actief binnen het weidevogelbeheer en zit ik in de gebiedscommissie wolf voor de kleine schapenhouderijen Friesland. Daarnaast fok ik Schoonebeeker schapen, die houden ons ook goed bezig. En dan hebben we natuurlijk ook nog een huis, grote tuin, moestuin en kippen, die ook onze aandacht nodig hebben.

Hoe zijn de contacten met Natuurmonumenten?

In de loop der jaren hebben we heel wat medewerkers leren kennen, ze komen hier graag voor een kop koffie. Met de ecologen zijn de banden intensief, we kennen elkaar inmiddels goed, soms hebben we meerdere keren per dag contact. “Ik had ze al eens verteld dat ik grote modderkruipers had gevangen in een slenk in de polder. Dat zou betekenen dat de kwaliteit van het water bijzonder goed is. Denk maar niet dat ze me geloofden. En veel later, toen ik samen met ze een rondje door het reservaat maakte, lukte het me om zo’n grote modderkruiper met een schepnet te vangen. Ze konden hun ogen niet geloven. Ze waren zo blij dat ze elkaar in de armen vlogen en de tranen in hun ogen hadden. Kijk, dat was nou echt zo’n moment waarop je denkt, hier doen we het voor!”

Tekst: vrijwillig reporter Linda Janssen
Foto's: vrijwillig fotograaf Johnny Timisela