Record Boerskotten: veertien vleermuizen in winterslaap
Een wintertelling met een gouden randje. In Boerskotten telden we dit jaar veertien vleermuizen: dertien franjestaarten en één gewone grootoorvleermuis. Dat is een nieuw record. De grafiek laat een duidelijke stijgende lijn zien in de afgelopen jaren. Twente biedt vleermuizen steeds vaker een veilige winterplek.
Vaste telplekken
Elke winter bezoeken we vaste telplekken in Noordoost Twente. Ook dit jaar trokken ze het winterverblijf in de buurt van Boerskotten in. De uitkomst verrast: dertien franjestaarten en één gewone grootoorvleermuis. Samen goed voor veertien dieren. Nog niet eerder telden we hier zo veel vleermuizen.
Vorig jaar noteerden we negen dieren: acht franjestaarten en één gewone grootoorvleermuis. Het jaar daarvoor telden we tien franjestaarten. Schommelingen horen erbij. Vleermuizen kiezen zelf hun winteradres. Soms blijven ze in een boomholte, soms zoeken ze een koele kelder of bunker op.
Wat valt op
De grafiek laat een grillig maar duidelijk stijgend patroon zien. Rond 2005 verschijnen de eerste meldingen. Vanaf 2012 groeit het aantal franjestaarten gestaag. Vooral de laatste vijf jaar zet de lijn stevig door. 2026 springt eruit met het hoogste totaal tot nu toe: veertien dieren. De gewone grootoorvleermuis duikt af en toe op, maar blijft een zeldzame gast.
Ideale winterplek
Het winterverblijf in de buurt van Boerskotten biedt rust, duisternis en een constante temperatuur van ongeveer 6 graden. De luchtvochtigheid ligt hoog. Precies wat vleermuizen nodig hebben voor hun winterslaap. In zo’n koele, stabiele omgeving verbranden ze weinig energie en overleven ze de winter zonder problemen.
Mysterieuze nachtvliegers
De franjestaart dankt zijn naam aan de fijne haartjes langs de staartvlieghuid. ’s Nachts jaagt hij op insecten, overdag kruipt hij diep weg. De gewone grootoorvleermuis valt op door zijn grote oren. Daarmee vangt hij zelfs het zachtste geritsel van een mot.
Vleermuizen helpen ons door muggen en nachtvlinders op te eten. Ze houden het ecosysteem in balans. We zijn er zuinig op en om hun winterrust niet te verstoren, delen we geen exacte locaties. Met dit nieuwe record laten we zien dat die rust waarschijnlijk helpt. Nu hopen we dat de lijn in de grafiek ook volgend jaar omhoog kruipt. Al weet je het met vleermuizen nooit zeker. Juist dat maakt elke telling spannend.
