De aftrap - vogelwachtseizoen Griend 2026 van start (blog 1)
Anderhalve week voor het begin van de bewaking treffen de bewakers van Griend elkaar in een Teams-overleg. In 2026 zijn er tien ploegjes van twee bewakers die een week op Griend verblijven. De meesten zijn al eens eerder tijdens het broedseizoen op Griend geweest.

Voor sommigen was de eerste keer zelfs meer dan veertig jaar geleden! Die hebben meegemaakt dat Griend zeer laag en kwetsbaar was en zonder hulp zou verdwijnen. Halverwege de tachtiger jaren werd een zanddijk vóór het eilandje aangelegd. Deze wandelstok-vormige dijk moest tegen noordwestenwinden beschermen. Hij heeft het vijfentwintig jaar volgehouden, tot in 2016 weer een hersteloperatie nodig was.
Door deze ingrepen is het eiland inderdaad groter en hoger geworden, met een prachtige gevarieerde kwelder waar nieuwe soorten broedvogels op afkwamen, zoals grauwe ganzen en lepelaars. Ook zilvermeeuwen en kleine mantelmeeuwen breiden zich hier tegen de landelijke trend in uit.
De openingsfoto is vanaf de balustrade genomen en laat rechts beginnende kolonievorming bij kokmeeuwen zien. Links van het midden zit een zilvermeeuw die om zich heen alle kokmeeuwen heeft verjaagd. Het is een rover die aangetrokken is door het lawaai dat gepaard gaat met kolonievorming. Misschien weet je het nog, maar grotendeels vanwege rovende zilvermeeuwen is het aantal broedparen van de kokmeeuw gestadig achteruitgegaan en hebben in 2025 helemaal geen kokmeeuwen meer op Griend gebroed, voor het eerst sinds ruim honderd jaar! We staan te popelen om te kijken hoe het dit jaar zal gaan.
De ene grutto is de andere niet
Door het NIOZ zijn op Griend diverse steltlopers gevangen en geringd. Sommige zijn ook van een zender voorzien. Her en der in de Waddenzee staan antennes die hun positie van minuut tot minuut uitpeilen. Zo kun je op de website www.globalflywaynetwork.org live individuele vogels volgen, en kan je zien hoe ver ze soms vliegen voor de beste maaltijd.
De vogelwachters van Griend is gevraagd om speciaal uit te kijken naar rosse grutto's met kleurringen aan de poten. Er zijn namelijk twee ondersoorten die op een verschillende manier gebruik lijken te maken van het wad. Zelfs mannetjes en vrouwtjes lijken een verschillend verspreidingspatroon te hebben, wat samen kan hangen met het verschil in snavellengte: vrouwtjes hebben duidelijk een langere snavel dan mannetjes.
Het opsporen van geringde rosse grutto's rond Griend levert aanvullende verspreidingsgegevens op. Dat zal door ons als bewakers vooral bij hoogwater gebeuren, als het wad onder water staat en het voedsel voor steltlopers onbereikbaar is. Dan komen ze ‘overtijen’ op hoge plekken zoals Griend en Richel.
Tekst: Jan Faber

Geringde rosse grutto










