Voorwoord

Als 2019 één ding duidelijk heeft gemaakt, is het wel dat we heel anders met onze natuur moeten omgaan. Het jaar was nog maar net begonnen of de Waddeneilanden veranderden in een ontploft filiaal van een warenhuis. De stranden en duinen lagen bezaaid met plastic spullen uit 345 containers die in zwaar weer van de MSC Zoe van boord sloegen. De reactie was bemoedigend. Duizenden mensen gingen naar de eilanden om de troep op te ruimen.

Natuurvisie Kampina en Oisterwijkse Bossen en Vennen in een notendop

En toen kwam in mei de uitspraak van de Raad van State over het Programma Aanpak Stikstof (PAS). Die kwam erop neer dat je geen daling van de stikstofuitstoot in de toekomst mag inboeken om voorlopig meer uit te stoten. Om de simpele reden dat de natuur al veel te veel te lijden heeft van het huidige stikstofniveau. Vanaf dat moment domineerde stikstof de politieke agenda’s. Hoe krijgen we de uitstoot in de industrie, het verkeer en de landbouw op een niveau dat aanvaardbaar is voor de natuur, is de grote vraag.

Soms zijn er drama’s nodig om het denken in beweging te krijgen. Ze brengen de zaken in beweging. Ze vragen om creativiteit. Dat is dan het positieve effect van zowel de containerramp als de stikstofuitspraak. Er wordt nu volop vergaderd over en gerekend aan oplossingen. En dat is hard nodig om onze natuur de bescherming te geven die ze zo hard nodig heeft.

logo