Geef dassen de ruimte op Landgoed Eerde

Het zijn drukke tijden voor de dassen in de omgeving van Eerde. Het is zaak om zoveel mogelijk te eten voordat de winter begint. Een echte winterslaap houden ze niet, maar ze slapen ’s winters wel vaak dagen achtereen, waarbij ze teren op hun vetreserves. “Ze scharrelen overal rond, op zoek naar noten, zaden, vruchten, bessen, wormen, larven, vers gras, maïskorrels, slakken of muizen, alles gaat naar binnen om goed beslagen de winter door te komen”, vertelt boswachter Jesse Schuitemaker.

Fijne neus

“Prachtig om ze bezig te zien, al valt dat niet mee. Door toedoen van de mens zijn het nachtdieren geworden. Dan kunnen ze ongestoord hun gang gaan, natuurlijke vijanden hebben ze nauwelijks. Het zijn matige jagers, maar ze hebben wel een hele fijne neus om voedsel te vinden. Hun sporen kun je wel vrij makkelijk tegenkomen. Ze maken vaak gebruik van dezelfde paadjes, wissels geheten. Ze laten ook krab- en voetsporen achter, die ik overal aantref. Van de hoger gelegen delen in het bos waar hun burchten liggen, tot aan de oevers van de Regge. Dit afwisselende landschap met bosjes, graslandjes, akkerranden, houtwallen, boomgaarden en beekdalen is voor hen perfect.”

 

Sociale dieren

Hoeveel dassen er op Landgoed Eerde en Eerder Achterbroek leven, weet Jesse niet exact, maar wel dat in zijn gebied zes à zeven burchten liggen. “Maar niet elke burcht is bewoond en het aantal dassen per burcht kan aardig verschillen. Soms zit er een koppel, maar er kunnen ook twee ouders, enkele jongvolwassenen en een paar jonkies wonen. Vrijwilligers controleren voor ons of de burchten bewoond zijn of niet. Dan kunnen we daar rekening mee houden, bijvoorbeeld door geen verstorende werkzaamheden te verrichten. Dassen houden van rust, maar het zijn ook hele sociale dieren die prima met andere soorten kunnen leven. Zo kan een das zijn burcht makkelijk delen met bijvoorbeeld een vos. Verschil is wel dat dassen veel netter zijn. Ze maken bedjes van grassen, mossen of varens en verschonen dit regelmatig.”

Gevaarlijke tijd

Aan het einde van de winter is het gedaan met de rust. Jonge dassen worden al eind februari, begin maart geboren. De eerste twee maanden blijven de zuigelingen ondergronds en zijn ze afhankelijk van moedermelk. Daarna gaan ze voor het eerst buiten spelen en zelf op speurtocht. Echt zelfstandig zijn ze pas in de herfst. Sommigen hebben geluk en blijven in de burcht wonen, anderen gaan op zoek naar een eigen leefomgeving. “Een gevaarlijke tijd”, weet Jesse. “Door Landgoed Eerde loopt een weg waar regelmatig dassen wordt doodgereden.” 

Dat gebeurt ook elders. Naar schatting wordt ongeveer een vijfde van de populatie in ons land slachtoffer van het verkeer. Soms is dat ook een moederdas waarvan de jonkies in de burcht achterblijven. 

Kiemgrond

Dassen zijn opportunistische dieren die op zoek naar een nieuwe woonplek ook door open land trekken. “Dan is het belangrijk dat er dassentunnels zijn of andere onderdoorgangen als ze een weg of spoorlijn tegenkomen, want op verkeer zijn ze totaal niet berekend. En ze hebben leefruimte nodig met houtwallen, bosjes, kruidenrijke stroken en rust. Juist dat is de afgelopen decennia flink afgenomen. Daarom zien wij graag meer ruimte voor kleinschaligheid, ook voor talloze andere dieren. Dat kan door grondaankoop en door de samenwerking met de omgeving voort te zetten. De samenhang tussen alles wat leeft gaat anders verloren. De das is niet alleen een wonderlijk dier, hij vervult ook een belangrijke rol in de natuur. Het zijn echte opruimers, van achtergebleven maiskolven tot dode dieren. En met hun gegraaf zorgen ze voor kiemgrond waar planten, struiken en bomen in kunnen opkomen. Ze helpen zo mee om de natuur in stand te houden.”

Help jij mee om de dassen op Landgoed Eerde meer ruimte te geven? Met jouw donatie kopen we grond aan voor meer leefgebied.