boswachters

Boswachter Frans

Boswachter Frans vertelt

IJshaar

Over de vorst zijn ijsbaard

Fotograaf: Yvonne van der MeyDonderdag 22 januari, inmiddels is het helemaal donker en heb ik net de petitie “Geen megamestfabriek tussen Landhorst en Venhorst” ondertekend. Hoe bestaat het dat daar een mestfabriek gepland is! Het landelijk gebied daar is toch al erg achteruit gegaan en nu is het de bedoeling, dat het nog verder achteruitgaat. Althans, dat denk ik dat er te gebeuren staat. De naam fabriek alleen al geeft aan dat zoiets niet in die landelijk omgeving geplaatst moet worden. Zoiets hoort thuis op een industrieterrein!

Goed daar wilde ik het niet over hebben. Dat is iets voor een volgend blog.

Speciale ijsfenomenen

Nee, ik wilde het over iets hebben wat ik al jaren zo’n verbazend mooi natuurverschijnsel vind, namelijk over ijshaar of ijsbaard. Het gaat in ieder geval niet over mensen met baarden, die nu door weer en wind lopen of fietsen en dan onderweg ontdekken dat hun baard in ijs is veranderd. Zelf heb ik dat tot 2010 ook in deze periode vaak meegemaakt tijdens mijn wandelingen. Nu heb ik een koude kin! 
Nee, wie de afgelopen dagen in de bossen, maar ook in de parken dacht dat er wel heel veel verregende, in elkaar gefrommelde tissues achtergebleven waren, heeft niet dichtbij genoeg gekeken. Als je dat wel gedaan had, had je namelijk iets moois gezien hebben.

Je zou ontdekt hebben, dat er allemaal vreemde soorten witte haren uit het hout kwamen. Dit bijzondere natuurverschijnsel - wat juist in deze tijd voorkomt in bossen en parken - noemt men ijshaar of ijsbaard. En dit jaar was het wel bijzonder raak. Een goede vriendin van mij, natuurfotografe Yvonne van der Mey, heeft er wel honderd gezien in haar omgeving.Fotograaf: Yvonne van der Mey

IJshaar of ijsbaard

Beiden namen worden door elkaar gebruikt, maar wat is het. Nu kan ik het wel in mijn eigen woorden uitleggen, maar opWikipedia, staat het perfect uitgelegd. Kortweg het ontstaat dus door een stofwisselingsproces van schimmels op dood hout. Niet op de bast, maar op het kernhout, dat dan wel nat moet zijn. De waterdamp bevriest en daardoor krijg het een haarachtige structuur. Soms zijn het lange dunne haren en soms wat kortere en dan een stel bij elkaar in een lijn, en dan lijkt het net een baard.

Lekker buiten zijn

Vaak kom ik mensen tegen die mij in deze periode aanspreken met de volgende zin: “Zeg boswachter, in de winter is er niets te beleven in de natuur!”. Die komen dus bedrogen uit. Er is altijd iets te beleven in de natuur! Lekker buiten zijn is dan ook altijd goed opletten geblazen, want wie weet wat de natuur je biedt. En daarom moet je altijd je zintuigen meenemen. Oren, ogen, neus en handen zijn hele belangrijke middelen, die we vaak niet inzetten, maar die je onze eigen Nederlandse natuur nog beter doen begrijpen.

word nu lid