Krokussen bij de buren in de Achterhoek
Marion kent het Buurserzand bij Haaksbergen op haar duimpje. Dit verhaal is anders, ze neemt ons mee naar een afwisselend gebied bij onze buren in de Achterhoek. Ook haar dertienjarige zoon wandelt mee. En die heeft zo zijn eigen mening over krokussen en de lente.
De witte sneakers blijven thuis
Krokussen en sneeuwklokjes zijn niet weggelegd voor 13-jarigen. Het is voorjaarsvakantie en mijn zoon vergezeld me op één van mijn wandelingen. We rijden naar Borculo en zetten daar de auto neer. Het nodige voorwerk had ik al gedaan dus ik wist precies welke wandeling ons stond te wachten. 11.7 km door afwisselend landschap. Gelukkig blijven de witte nike air’s thuis en heeft hij deze verruild voor wandelschoenen, wel nodig met zoveel water en modder!
Hoezo vind je dat mooi?
Het is mooi weer en beloofd later deze week zelfs lenteachtig te worden. Ik wijs mijn zoon op de eerste sneeuwklokjes die ik zie. Iets verderop kleurt het paars van de krokussen in het bos. De vogels laten al goed van zich horen en oefenen voor het lenteconcert. ‘Mam, ik zou die sneeuwklokjes echt niet missen als ze er niet zijn hoor’. Dat snap ik ook wel natuurlijk, maar bij het volgende groepje sneeuwklokjes wijs ik hem er tóch nog maar eens op. ‘Hoezo vind je dat zo mooi, zo bijzonder is dat toch niet.’ Nou, ik moet toegeven dat na het tiende groepje lentebloemen de magie er inderdaad wel een beetje af is. Maar, het kondigt wel de lente aan, en dat doet me ongelofelijk goed.
Proosten met thee. Een pauze is welverdiend.
Als een haas ervandoor
We wandelen rustig verder, we schenken onszelf onderweg een kopje thee uit de thermoskan in en kijken nog even om ons heen. Voor ons is een weids veld waar veel water in staat van de afgelopen dagen en hier hebben de ganzen hun plek ingenomen. Luid gakkend staan ze in het gras, het is een mooi gezicht. Plotseling schrik ik op van geritsel naast me tussen de bruine varens. Er huppen een paar witte pootjes en een wit kontje uit de varens. Een haas! Hij ziet ons en hij gaat er, hoe kan het ook anders, als een haas vandoor. Hij hupt steeds harder en is op weg richting het lawaai van de ganzen. Ik verwacht dat de ganzen hier wel van op zullen schrikken maar nee, die blijven heel rustig staan en onze meneer haas huppelt gemoedelijk tussen de ganzen door.
De lente gaat beginnen!
Wij maken onze wandeling af en komen voldaan en met vermoeide benen weer terug bij de auto. Mijn zoon kan het woord krokus ondertussen niet meer horen maar ik weet het zeker: de lente gaat beginnen! De wandeling die wij volgden is hier te vinden: en gaat door Landgoed Beekvliet van Natuurmonumenten. Tip: rijd na deze wandeling Borculo nog even in. Gratis parkeren, leuke ophaalbruggetjes om het centrum en leuke plekjes voor een lekkere lunch.
