Het Buurserzand verveelt nooit
Buiten gebeurt altijd iets. Soms groots en opvallend, soms zo klein dat je er bijna aan voorbijloopt. In dit natuurverhaal neemt Mariël je mee door het Buurserzand. Kijk, luister en verwonder je over wat groeit, vliegt, kruipt en bloeit. Want wie beter kijkt, ontdekt steeds weer iets nieuws.
Het Buurserzand verveelt nooit
Het is augustus. De heide bloeit dit jaar vroeg. Ik besluit daar op een mooie zaterdagochtend nog even van te genieten, voordat ik op vakantie ga naar de Beierse Alpen. Dus de wekker op tijd gezet, want misschien is er mist - zo zei de weerman gisteravond tijdens het journaal. Om 7.15 ben ik op het Buurserzand. Het is fris, de mist ontbreekt maar het ochtendlicht is prachtig zacht en strijkt over het hoge gras. En die geur! Dauw, hars, ik zou het wel in een flesje willen doen.
Linksaf in plaats van rechtsaf
Vanaf het pad zie ik achter de bomen de paarse hei. Ik vind dit een lastig onderwerp om te fotograferen; de kleuren ogen al snel flets. Maar met dit licht lukt het toch aardig. In plaats van rechtsaf te slaan op de Stendermolenweg, vlak voor parkeerplaats het Rietschot, ga ik linksaf en volg fietsknooppunt 49. Dit pad wandel ik eigenlijk nooit maar heb ik wel vaker gefietst. En als ik het mij goed herinner, kom je dan langs een klein heideveld. In dit deel zitten ook veel reeën heb ik mij laatst door een wandelaar laten vertellen die het gebied goed kent omdat hij er woont. Dat vind ik altijd zo leuk aan het Buurserzand: de ontmoetingen die je s’ochtends vroeg kunt hebben met mensen die ook zo genieten van dat tijdstip van de dag. Nou, deze man had gelijk. Ik zie meteen al een ree staan. Ze smikkelt van de paardebloemen. En: ze is in goed gezelschap van een haas. Ik neem de tijd om van beiden een plaatje te schieten. Samen in één beeld lukt helaas niet, maar apart zijn ze ook de moeite waard.
Het ochtendlicht is prachtig!
Reeënfeest
Onderweg naar het heideveld zie ik steeds meer reeën. Eentje steekt rustig het pad over waar ik op loop. Een ander zie ik tussen de bomen scharrelen. En het klapstuk zijn drie grazende reeën in een weitje. In totaal tel ik tijdens deze wandeling maar liefst zeven reeën. Als ik bij het heideveld kom staan daar de schapen te grazen. Wat een rustgevend gezicht. Ik maak nog wat foto’s en een filmpje voor het thuisfront. Dan keer ik weer om naar de auto, want het wordt al behoorlijk warm.
Wat was het weer een verrassende ochtend. Ik ging weg met de gedachte om foto’s te maken van de heide, en kom terug met vooral foto’s van reeën. En zo is het vaak op het Buurserzand: je komt altijd iets tegen dat nog mooier is dan waar je voor op pad ging. Ook al is het de 500e keer.
Vanaf het pad zie ik achter de bomen de paarse hei.
