Kattenogen in het Witte Veen

Vertrouwde plekjes in het Witte Veen

Wat is er leuker dan een levendige fantasie? Ik zou het niet weten.

Een half jaar geleden, in het najaar van 2025, ontdekte ik tot mijn verrassing dat Natuurmonumenten bezig was het caravanpark De Leemkoel in het Witte Veen te ontmantelen. Op deze voorjaarsdag wil ik wel eens zien hoever men is gevorderd om het caravanpark terug te geven aan de natuur. Het lijkt wel of de tijd heeft stilgestaan en of er sinds mijn laatste bezoek niets is veranderd.

Lichtelijk teleurgesteld vervolg ik mijn wegen kom langs allerlei vertrouwde plekjes. De plas voor de kijkhut aan de Bramerveldweg is dichtgegroeid, dus er is weinig kans op watervogels, maar wie weet zijn er in de vegetatie andere interessante vogels te zien.

De kijkhut in

Dus toch maar de kijkhut binnen en dan slaat m’n fantasie weer eens op hol. In de hut is het erg donker, maar buiten is het heel licht. Dat contrast zorgt ervoor dat de raampjes wel gloeiende kooltjes lijken. Ik moet meteen denken aan de spreekwoordelijke zwarte kat in een kolenmijn en de gloeiende kooltjes zijn in mijn beleving opeens vurige ogen geworden. Dat het er drie zijn doet geen afbreuk aan dit gevoel, sterker … het geeft nog een extra fabelachtig tintje aan mijn fantasiebeeld.

Dagdroom is voorbij, of toch niet?

Dan is de dagdroom voorbij – er was overigens geen vogel te bekennen – en ik loop verder, onder andere langs een stukje grond dat vorig jaar braak lag en waar toen zonnedauw groeide. Helaas is de bodem daar nu bedekt met allerlei grasachtige gewassen en is de kans voor de zonnedauw verkeken.

Ik sla mijn ogen ten hemel den dan wacht de volgt alweer een verrassing: de eerste boomvalk van het jaar scheert over. M’n dag kan niet meer stuk!

Vriendelijke groet,

Martie

Tip van de boswachter. Download hier gratis de wandelroute door het Witte Veen.