'Leun gewoon eens tegen een boom aan en kijk goed om je heen'

Hoe ben jij betrokken geraakt bij het opkomen voor de natuur in jouw omgeving?

Mijn vader was leraar biologie, dode dieren liet hij opzetten, zijn klaslokaal stond er vol mee. Dorpelingen brachten dode dieren naar hem toe, in onze ijskast lag altijd wel een overleden das of specht. Daar is de kiem gelegd voor mijn liefde voor de natuur. Alle natuur gaat me aan mijn hart, zeker de natuur waar ik direct aan woon. Ik heb mijn huis gekocht vanwege het uitzicht over Kardinge. Indertijd was het nog boerenland met grutto’s en kieviten. Inmiddels zijn er ook sportparken aangelegd, het is me jammer genoeg niet gelukt die tegen te houden. Het is een prachtig natuurgebied, bestaande uit een recreatiezone, een zone met semi-intensieve recreatie en een zone met extensieve recreatie. Natuurmonumenten pacht dit gebied. De toenmalige boswachter, Bart Zwiers, wilde omwonenden meer betrekken. Zo kwamen we in contact. Ook met Reiner Hartog, de huidige boswachter, heb ik veel contacten. Ik heb bijvoorbeeld een hardlooproute van 4 mijl uitgezet langs bos, weide, riet en moeras, daar wordt veel gebruik van gemaakt, vooral door mensen die oefenen voor de bekende 4 mijl van Groningen in oktober. En er is op mijn initiatief een plukbos aangelegd, ik ben er vrijwilliger. Iedereen kan er onder meer appels, peren, hazelnoten en walnoten kan plukken. Leuk om te zien dat veel mensen er gebruik van maken! 

Wat doe jij concreet om natuur een stem te geven?

We houden ons nu bezig met Kardings ontzet, een plan om het gebied aan te sluiten op bestaande natuurnetwerken. Als je op de kaart kijkt zie je hoeveel natuurgebieden er rond Groningen liggen. Samen met Rob Lindeboom heb ik uitgezocht wat nodig is om deze met elkaar te verbinden, zodat DNA kan migreren. Rob en ik hebben daarvoor verschillende partijen gemobiliseerd, zoals Natuurmonumenten en de Natuur- en Milieufederatie Groningen. Ons goed onderbouwde plan is enthousiast ontvangen en de gemeente kende ons budget toe. We hebben hier al veel slagen in gemaakt. De eerste corridors en ecopassages zijn aangelegd. We zijn er al zo’n jaar of zes mee bezig, corona heeft de boel vertraagd. Het grootste struikelblok is de rijksweg naar Delfzijl, volgend jaar is daar groot onderhoud en ons is toegezegd dat er dan een ecopassage onder de weg door wordt aangelegd. De eerste resultaten zijn er ook: vorig jaar is voor het eerst een otter gesignaleerd in Kardinge. Nu nog een ecologische verbinding over de Eemshavenweg, dan kan de otter een rondje om de stad doen.

Wat vind je het mooiste of meest betekenisvolle aan wat je doet?

Ik help hiermee dieren te migreren, als we hier straks naast de otter ook de bever en de das, de heikikker, de waterspitsmuis en de groene glazenmaker kunnen verwelkomen, dan ga ik een dansje maken. En als ik dan op een dag in mijn achtertuin sta en ik zie een das lopen, dan weet ik dat mijn taak volbracht is.

Waar loop je weleens tegenaan?

Soms vind ik het logge ambtelijke apparaat lastig. Ik werk zelf in een zuivelbedrijf waar ik als teamleider operations de hele dag door beslissingen moet nemen, wat doen we wel en wat doen we niet. Dan verbaas ik me wel over de ambtelijke molens.

Wat zou je willen meegeven aan anderen die de natuur ook een stem willen geven?

Als je een idee hebt, praat er dan vooral met anderen over. Zoek een draagvlak en begin gewoon. Mensen zijn snel enthousiast te maken en samen bereik je meer dan alleen. En meer in het algemeen: geniet van de natuur, kom tot stilstand. Dan zie je wonderbaarlijke dingen, zoals torenvalken die allemaal dezelfde kan op bidden, met de neus tegen de wind in. Ga aan de waterkant zitten en zie wat er voorbijkomt. Of leun gewoon eens tegen een boom aan en kijk goed om je heen. Kan ik iedereen aanraden.

(Interview en tekst door Linda Jansen, vrijwilliger bij Natuurmonumenten)