Verbeelding, een natuurverhaal uit het Buurserzand
Is hij een landschapsfotograaf of vooral een wandelaar met een camera bij zich? Tijdens een wandeling door het Buurserzand valt alles plotseling op zijn plek. Bij de Bommelas draait de zon verder, breekt het licht door de wolken en ontstaat een prachtig spel van licht en schaduw. Soms loont een beetje geduld – en een flinke dosis verbeelding.
Dromen van de perfecte camera
Soms verbeeld ik me een landschapsfotograaf te zijn en dan droom ik van een camera met een grote sensor, heel veel pixels en vanzelfsprekend een bijhorende superscherpe zoomlens.
Mijn vrouw helpt me dan snel uit de droom: “Jij bent helemaal geen fotograaf, jij bent een wandelaar die altijd een camera bij zicht heeft!”. Au!
En realiseer je je wel wat dat zou kosten? Dat gaat onze financiële draagkracht te boven en jouw fysieke draagkracht ook! Dat spul is niet alleen superduur, maar ook niet te tillen! Nogmaals au!
Een wandelaar met een camera
Helaas moet ik bekennen dat ze volkomen gelijk heeft; een echte landschapsfotograaf kiest zijn onderwerp bewust en bestudeert voordat hij op pad gaat diverse weerapps en de stand van de zon op het beoogde onderwerp. Ik doe maar wat, ga lekker wandelen en als iets mijn aandacht trekt komt de camera tevoorschijn. Voor het echte werk ontbreekt het me aan geduld
Maar soms … gaat verbeelding met me op de loop en gedraag ik me zoals een echte landschapsfotograaf dat zou doen; nu ja … voor een deel dan. Het resultaat van zo’n uitzonderingsgeval is de totstandkoming van deze foto van de Bommelas.
Wachten op het juiste licht
We stonden met z’n drieën voor het hek om een foto te maken, een man met zijn vrouw en ik. De vrouw maakte snel een foto met haar telefoon; de man had een serieuze camera en nam wat meer tijd voor hij afdrukte. Hij wilde nog een andere compositie uitproberen, maar de vrouw wilde verder fietsen, dus dat kwam er niet van. De man gaf nog wel de tip om ook eens aan de achterkant van de Bommelas te kijken. Dus dat heb ik gedaan. In de tijd die dat kijkje in beslag nam was de zon verder gedraaid en toen ik weer aan de voorkant van het gebouw kwam stond de zon bijna op de voorgevel. Als een echte natuurfotograaf heb ik “geduldig” gewacht tot de zon precies op het goede moment door een gat in de wolken scheen en de gevel van opzij verlichtte, zodat er mooi spel van licht en schaduw ontstond.
Voor even een landschapsfotograaf
Voor even verbeeldde ik me een echte landschapsfotograaf te zijn!
Martie Leusink
Tip van de boswachter: je kan binnenkijken in los hoes De Bommelas in het Buurserzand. Check hier de data.
