Dierendag op het Witte Veen
Na een periode van natuurherstel keert Mariël terug naar het Witte Veen voor een fotowandeling. Wat volgt is een ochtend vol natuurgeluiden, verrassende ontmoetingen en bijzondere dieren. Van een ree tussen het hoge gras tot nieuwsgierige kalfjes op het pad: het Witte Veen laat zich van zijn mooiste kant zien.
Terug naar een vertrouwde plek
Op een mooie maandagmorgen in juni besluit ik om weer eens een fotowandeling te maken door het Witte Veen. Dit natuurgebied, waar ik voorheen vaak kwam, liet ik de afgelopen tijd een beetje links liggen. Dat had te maken met het natuurherstel dat er plaats vond. Noodzakelijk en belangrijk, maar het gevolg was dat ik het gebied nogal kaal vond en minder aantrekkelijk. Toen ik er laatst weer doorheen fietste kreeg ik weer zin om er een keertje doorheen te lopen. Met name de waterplas bij de Gervingshoekweg vind ik heerlijke plek om naartoe te gaan Daar is ook een mooi uitkijkpunt over het water om vogels te spotten.
Kikkerconcert aan de waterplas
Dankzij de regen van de week ervoor is er gelukkig nog genoeg water te bekennen. De kikkers trakteren mij op een oorverdovend concert. Op het water zie ik meerkoeten zwemmen met hun jonge kroost. In de verte probeert een reiger zijn maaltje bij elkaar te vissen. Ik heb mijn nieuwe telelens bij me waardoor ik dieren verder weg wat beter kan bekijken en fotograferen. Ik wandel heen en weer langs de oever en geniet van de zon op mijn gezicht en de vredige sfeer.
Er is op dit moment veel water in het Witte Veen.
Reeën tussen het hoge gras
Daarna vervolg ik mijn weg. Rechts van het water, het hekje door. Links aanhouden op het pad, waar je tussen de bomen loopt. Hier heb je geweldig zicht links en rechts op het natuurgebied. Doordat je beschut loopt val je niet zo op. Dat vergroot de kans om dieren te zien. In het Witte Veen zag ik bijna ooit reeën. Maar ik heb geluk: een bokje steekt zijn kop boven het hoge gras uit. En dan zie ik ook de jonge regeit met wie hij op pad is. De afstand is groot, maar het lukt toch om ze vast te leggen.
Kalfjes op het pad
Aan de andere kant van het pad zie ik de hereford koeien lopen, met hun schattige kalfjes. Ik krijg ze niet goed voor de lens, dus loop door. De paarse rhododendrons zijn nog mooi op kleur, al loopt de bloei nu af. Nog net op tijd om ze te fotograferen in het zachte ochtendlicht.
Een bokje steekt zijn kop boven het hoge gras uit.
Geduld loont
Als ik rechtsaf sla zie ik de kudde koeien op het pad staan. De kalfjes wandelen rustig rond en drinken af en toe bij hun moeder. Zo’n ontroerend gezicht! Ik geniet volop van het bijzondere tafereel. Maar na een kwartiertje wil ik toch wel graag mijn weg vervolgen. Geen kans, als ik dichterbij kom kijkt een immense koe mij vals aan. Dus toch maar even wachten. Een goede oefening in geduld. De koeien besluiten het grasland in te lopen en ik kan erlangs. Poeh, fijn!
Een roodborstje als slotstuk
Op de wandeling terug naar de auto kom ik nog een roodborstje tegen die mooi voor mij poseert. Ik denk na over de titel van deze blog en kan niet anders concluderen dan dat ik getuige ben geweest van een heerlijke dierendag op het Witte Veen. Komt dat zien!
Mariël Rondeel
Ook genieten van het Witte Veen? Download hier gratis de wandelroute.
Het lijkt alsof het roodborstje voor mij poseert.
Ik zie de hereford koeien lopen, met hun schattige kalfjes.
